όλα πιά έχουν ξεκαθαρίσει, έχω γονείς που με αγαπούν και με φροντίζουν, μου λένε ποιό είναι το καλό, το κακό, το επιτρεπόμενο, το απαγορευμένο...
μαθαίνω πράγματα σπουδάγματα, σκέφτομαι, θέλω να γίνω ζωγράφος... όμως, γίνομαι δημοσιογράφος, φοράω καμπαρτίνα <<Μπόγκι>>, κάνω ρεπορτάζ, παίρνω συνεντεύξεις, λαχταράω ταξίδια...
απόλαυσή μου αποστολές με τρένο, πλοίο, αεροπλάνο... το μεσοδάχτυλό μου βγάζει κάλο από το μολύβι και το μπικ...
πάω και με τη μόδα, αφήνω μακρύ μαλλί...
την ίδια τη γυναίκα τη βαριέσαι, όπως κι΄ εκείνη εσένα... υπέροχη η δημοσιογραφία, αρκεί να την αφήσεις έγκαιρα... καταπιάστηκα με τη συγγραφή βιβλίων, όπου δεν αυτολογοκρίνεσαι όπως όταν έγραφες σε εφημερίδα... ρε συ, το ξέρεις πως παραγέρασες...
