Την  χθεσινή     μου  ανάρτηση   την  τέλειωσα  με  τις  λέξεις  ΣΚΕΦΤΙΚΟΙ   ΜΥΑΛΩΜΕΝΟΙ ΣΟΦΟΙ  και  εννοούσα  τους  εκδότες  που δεν υπάρχουν πιά,  όπως  και  καθαροί   λογοτέχνες,  ποιητές, καλλιτέχνες,   δημοσιογράφοι,  γενικά  πνευματικοί  άνθρωποι...  που  κάποτε   ήσαν   σαν  το  γάργαρο  νεράκι  της  πηγής...  Τα  πάντα  είναι  λερωμένα   και  τα  λειτουργήματα  που  λέγαμε  κάποτε  έχουν  εξελιχθεί   σε   επαγγέλματα   εν  μέσω  του    λεγόμενου     λαού,  όχλου,  συρφετού...  ένα   πόπολο    ασυναρτησιών,   αερολογιών, εγωισμού και έπαρσης   που  αντιμετωπίζει   προβλήματα  επιβίωσης,  ζωής   και   θανάτου...

=======================

Οι  κάτοχοι  προφίλ  στο  φέισμπουκ  χωρίζονται  σε  δύο  κατηγορίες.  Στη  πολυάριθμη -   συντριπτικά  -    βρίσκονται  εκείνοι  που  δεν  έχουν  διαβάσει  ποτέ  τους  ένα  βιβλίο.  Είναι  οι   << πάνε  κι΄ έλα >>,  οι  << καλημέρα - καληνύχτα >>,  οι  αρεσκόμενοι  στη  << σκέψη  φασφούντ >>... Είναι  η  κατηγορία  των  βιαστικών  που  βλέποντας  μιά  φωτογραφία  τους  ναρκισσεύονται,  επαίρονται,  γίνονται  αμαθείς  ξερόλες... Είναι  αυτοί  που  κατά  τον  Τσαρούχη  είναι  ότι  δηλώσουν... 

Μα  θα  μου  πείς,  όποιος  δεν  έχει  διαβάσει  άλλο  βιβλίο  εκτός  από  συνταγές  φαγητών  και  γλυκισμάτων,  ζώδια  και  βίους     αγίων,  δεν  λογίζεται  για  σκεπτόμενος  άνθρωπος  ?  Σκεπτόμενος  είναι,  όπως  εκείνος  κι΄ εκείνη   που   μοστράρει  συνεχώς   φάτσα,  ντύσιμο,  φαγοπότια,   μοτοσυκλέτα, πολυτέλεια,   αυτοκίνητο,  σκύλο,  γάτα   κλπ...  Αλλά  δεν  σκέφτεται  λογικά,  γιατί  μόλις  μπει  στο  φέισμπουκ  καταλαμβάνεται  από   ακατάσχετη  αυταρέσκεια  και  προβολή.  Εξαιρούνται  κάποιοι  -  ακόμη  και  χωρίς    μόρφωση  και  παιδεία  -  που  από  χαρακτήρα  τους  είναι  σεμνοί  και  ταπεινοί.     

=======================

Η  τελευταία  γυναίκα  του  Νιάρχου  η  Αθηνά  Λιβανού,  του  λέει   μιά  νύχτα  που  δεν  την  έπιανε  ύπνος,

Σταύρο  θέλω  να  με  πας  να  δω  τον  πρώτο  μου  άντρα,   έμαθα  ότι  δεν  είναι  καλά... Και  πάνε  με  τη  θαλαμηγό  στον  Σκορπιό  και  τους  υποδέχεται  ένας  Ωνάσης  που  θέλει  να  πάει  να  βρεί  τον   πεθαμένο  γιό  του... Και  πέφτει  η  Αθηνά  στην  αγκαλιά  του  Άρη  και  κλαίνε  ο  πλούτος  με  τη  χλιδή...  Πάνε  στο  εκκλησάκι  που  κοιμάται  για  πάντα  ο  Αλέξανδρος  και  γονατίζουν...  Φιλούν  το    πεντελικό   μάρμαρο  από  το  οποίο  φτιάχνονται   παλάτια,  αγάλματα,   ανδριάντες,  μνημεία, τάφοι...  

Και  μετά  κάθονται  να  φάνε  με    σερβίτσια  από  πορσελάνη,  με    χρυσά  μαχαιροπήρουνα  και  δεν  κατεβαίνει    σταλιά  μπουκιά,  κόμπος  αδιαπέραστος  το  λαρύγγι...Και  κοιτάζονται  στα  μάτια  οι  συό  αντίζηλοι   στόλαρχοι  των  ωκεανών  και  συνειδητοποιούν  την  ματαιότητα  του  έρωτα και της

επιμονής  τους να  αποχτήσουν  την  ίδια  γυναίκα...  

Και  καθώς  τα  γράφω  αυτά,  νιώθω  μέσα  μου  τον  Μιμάκο  λες και  μου τα  υπαγορεύει...  ο  μπαγάσας  δεν  έχει  χάσει  καμιά  λεπτομέρεια  από  όσα  ξέρω  για  τους  δύο  αντίζηλους  στον  έρωτα,  στο  πλούτο, στην  επίδειξη,   στη  φήμη.. 

==========================

Και   ξαφνικά   θυμάμαι  

να  μου  λέει  ο  Ωνάσης

    Ρε  συ  δεν  πιστεύω  να ΄ γραψες    τις  βλακείες  που  σου   ξεφούρνησα  κάποτε,    πάνω  στη  τσαντίλα  μου,  για  τον  Νιάρχο.  Ο  Σταύρος  είναι  καλύτερος  Έλληνας  από  μένα,  πήγε  εθελοντής  στο  πόλεμο  έφεδρος  ανθυποπλοίαρχος  και  έζησε  τη  φρίκη  της  μάχης  του  Ατλαντικού  με  τους  τορπιλισμούς  και  βομβαρδισμούς.   Βγάζω  το  καπέλο   μου   μπροστά  του   σε  στάση  προσοχής  !  

Φωτο 1.  οι   στόλαρχοι   το  1945  στη  Νέα  Υόρκη,  όταν  έχουν  βάλει  στο  μάτι  την  17χρονη  Αθηνά.  Χωρίζει  ο   Νιάρχος  την  Μέλπω  Κάππαρη  και   γυροφέρνει  την  μικρούλα,  αλλά  εκείνη  προτιμάει  τον  Ωνάση.   Πεισμώνει  και   κάνει    γυναίκα  του  την  αδελφή  της  Ευγενία...

Φωτο 2.  Η  Ευγενία  ατενίζει  την  Αθηνά. 

===================================

Στη  φωτο  οι  δυό  τους    στο  τέλος  του   Β ΄ Παγκοσμίου  πολέμου  στην  Αμερική.  

    

Και  σκέφτομαι  κι΄ εγώ... όταν  φύγω  για  πάντα...  θα   φτερουγίσει  και  η  ψυχή  μου  και  η  ψυχούλα  του  ?  Μη  τα  ξαναλέμε...   κι΄ οι  δυό  ένα  και  το  αυτό  στο  ίδιο  σώμα...  

....................................................

Φωτο 1.  οι   στόλαρχοι   το  1945  στη  Νέα  Υόρκη,  όταν  έχουν  βάλει  στο  μάτι  την  17χρονη  Αθηνά.  Χωρίζει  ο   Νιάρχος  την  Μέλπω  Κάππαρη  και   γυροφέρνει  την  μικρούλα,  αλλά  εκείνη  προτιμάει  τον  Ωνάση.   Πεισμώνει  και   κάνει    γυναίκα  του  την  αδελφή  της  Ευγενία...

Φωτο 2.  Η  Ευγενία  ατενίζει  την  Αθηνά. 

  Κι΄ αναρωτιέμαι,  αν  οι  ψυχές  είναι  αθάνατες,  της  Αθηνάς  που  θα  φτερουγίζει   περισσότερο... Με τσιγκλάει  ο  Μιμάκος  μέσα  μου  και  μου  λέει  :  Γύρω  από  τον  Αλέξανδρο...    

  .                            

Στη  γυμναστική    ο  Λευτέρης  Πετρούνιας,  στη  σκοποβολή   η  Άννα  Κορακάκη  και  στο   γουότερ  πόλο  η  ανδρική  ομάδα  του  Ολυμπιακού,  είναι  παγκόσμιες  οντότητες  της  χρονιάς  που  φεύγει.  Και  ο  Γιάννης  Αντετοκούνμπο  (  από  Νιγηριανούς  γονείς,  γεννημένος  στην  Αθήνα  και  Έλληνας  υπήκοος )  είναι  ένα  από  τα  φαινόμενα  του  μπάσκετ  μπολ  στην  Αμερική.  Και  άλλα  ελληνικά  ονόματα  διακρίνονται   παγκόσμια   στα  σπορ,  αλλά... Ναι  αλλά  ενώ  ο  μελαψός   Έλληνας  αμείβεται  με  20  εκατομμύρια  δολάρια  για  τα  καλάθια  και  τα  τρίποντα  στο  NBE,  1, 5  εκατομμύρια  Έλληνες  βρίσκονται  στην   μαύρη  φτώχεια...          

Αυτή  λοιπόν  είναι  η  ζωή  και  από  τους  10.500.000    γηγενείς  συμπατριώτες  μας  οι  περισσότεροι  νέοι  θέλουν  να  ξενητευτούν...  την  ίδια  ώρα  που  μας  κατακλύζουν  πρόσφυγες  και  λαθρομετανάστες. Αυτή  είναι  η  εικόνα  της  Ελλάδας  του  2018  που  φεύγει  ενώ   έρχεται  το  2019  με  τις  εκκλησίες  να  λιγοστεύουν  και  να  αυξάνονται  οι  μιναρέδες...  Μα  είσαι   θρησκόληπτος  θα  με  ρωτήσετε  ?  Όχι,  αλλά  φεύγοντας  θέλω  να  αφήσω  πίσω  μου    Ελλάδα  κι΄ όχι  Ελλαδιστάν...  

Ακόμα  μιά  ημέρα  που  πριν  ξημερώσει  βρίσκομαι  στον  υπολογιστή   μου  -  συνταξιούχος  και  μόνος  είμαι,  ότι  ώρα  θέλω  κοιμάμαι...  Σεργιανάω  στα  προφίλ,  συνήθως  των  παλιών   (  κανένας  μεγαλύτερος  σε  ηλικία  από  μένα  )  και  βλέπω...  Ένα   συνάδελφο - σταρ  που  έκανε    εκπομπές  ψυχαγωγίας  αλλά  και  πληροφόρησης  στη  τηλεόραση,  να  ασχολείται    με  τους  κινδύνους  που  αντιμετωπίζει   η  χώρα  μας   από  τους  γείτονές  της....Ένας  άλλος   ρεπόρτερ  κυρίαρχος   της  αθηναικής  νύχτας  να  συνεχίζει  τα  ηρωικά  ξενύχτια  του...  Ένας  δημοφιλέστατος  (  ίσως  ο  πιό  αγαπημένος )    ηθοποιός  να  βάζει  φωτογραφίες  από  ταινίες  του   και  τα  ταξίδια  του  στα  πέρατα  της  Γης... αλλά  και  τι  καλλιεργεί  και  παράγει  ως  αγρότης... Να  και  η  διεθνής  μας  ηθοποιός  -  λίγο  μικρότερή  μου  -    να  σκίζει  με  μίνι  !   Και  παρα  κάτω  ο  διαπρέψας  εις  Σινετσιτά  και  εις   Χόλιγουντ  τον  περασμένο  αιώνα  γοητευτικός  σταρ,  ντούρος  και  κοτσονάτος   σε  δεξίωση  !

Βέβαια  εγώ  είμαι  ο  μεγαλύτερος  σε  ηλικία   από   όλους,  κλεισμένος  σε  τέσσερις  τοίχους,  αλλά  ΥΠΑΡΧΩ  !   

================================

                    Απ΄ όσα  θυμάμαι,   η  Βουγιουκλάκη  φοβότανε  τα  γεράματα  κι΄ έλεγε   << καλύτερα  να  πεθάνω  παρά  να  με  δω  να  υποδύομαι  τη  γιαγιά >>...  Γελούσε  ο  Κωνσταντάρας,  <<  τι  να  πω  εγώ  Αλίκη  μου,  που  έπρεπε  να  κάνω  τον  πατέρα  σου  σε  ταινία  για  να  τρέχουν  πίσω  μου  για  αυτόγραφο >>... Είχα  κάνει  γιορτινές  ημέρες  με  τους  δύο   ηθοποιούς    και  θυμάμαι  την  Αλίκη  να  αποφεύγει  να  φωτογραφίζεται  με  σκυλάκι  ή  γατάκι  και  μου  εξηγούσε  το  γιατί  :  , <<  Τα  ζωάκια  όπως  και  τα  παιδάκια,  σου  κλέβουν  τη  παράσταση >>...  Και   χαριτολογούσε    ο  Λάμπρος :

-  Τι  ζωάκι  είσαι  Αλίκη,  γιατί  κάθε  φορά  που  είμαστε  σε  κάποια  εκδήλωση  μαζί,  ο  φακός  πέφτει  πάνω  σου...

Τσαντιζόταν  εκείνη :

-  Μάλλον  εσύ  είσαι  σκαντζόχοιρος  με  αγκάθια  και  σε  αποφεύγουν..

-  Άντε  στην  υγειά  μας !

Έκανε  να  της  ρίξει  ποτό  στο  ποτήρι  της,  αλλά  εκείνη  το  καπάκωνε  με  τη    παλάμη  της  -  δεν  έπινε  σταλιά,  φοβότανε  μη  ζαλιστεί  και  χάσει  τον  έλεγχό  της...

Το  σχολίαζε  εκείνος  :

-  Η  εθνική  σταρ  βρίσκεται  στην  εθνική  οδό  και  ελέγχει  το  τιμόνι    και  το  πεντάλ...  

κουβεντιάζοντας  με  την  Κορίνα

για  τον  γίγαντα Σπύρο  Σκούρα

Η  πρόοδος  και  η  εξέλιξη  τις  δύο  πρώτες  δεκαετίες  του  21ου  αιώνα    είναι  εντελώς  διαφορετική  από  εκείνη  που  ξέραμε  πριν  50  χρόνια.  Όλοι  με  ένα  κινητό στο  χέρι  με  το  οποίο  δεν  μιλάς  μόνο  αλλά  πληροφορείσαι  τα  πάντα... Όπως  ακριβώς  τρως  φασφούντ  πλαστικά  φαγητά  που   σου  καταστρέφουν  το  στομάχι...  έτσι  ακριβώς  αποθηκεύεις  στο  κεφάλι  σου  πληροφορίες  παντός  είδους,  παντελώς  άχρηστες  για  την  πνευματική  σου  πρόοδο... 

Η  ηλεκτρονική  ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ   δεν  έχει  καμιά  σχέση  με  την ΜΑΘΗΣΗ,  είναι  ένα  κουτσομπολιό   που  απέχει  έτη  φωτός    από  την  ανάγνωση  ενός  βιβλίου... Η  πρώτη   είναι  το  τσόφλι,  η  δεύτερη  ο  καρπός...  Και  το  νιώθουν  όσοι   νογάνε  ότι  η  λεγόμενη  << φιλία >>  στο  φέισμπουκ  δεν  είναι  τίποτα 

 άλλο  από  ένας  απατηλός  χαρακτηρισμός  ανάμεσα  σε  άτομα  που  μπορεί  να  διαφέρουν   πνευματικά  όπως    ένα  μαθητούδι  του  νηπιαγωγείου  με  έναν  απόφοιτο  της  φιλοσοφίας  πανεπιστημίου...

Και  για  να  πάμε  παρακάτω,  ένας  χρήστης  προφίλ  μπορεί  να  θαυμάζει  έναν  άλλο,  απλά  και  μόνο  από  την  εξωτερική  εμφάνισή  του  ή  γιατί  τον  βλέπει  σε  φωτογραφία  να  ποζάρει  δίπλα  σε  ένα   δημοφιλές  ή  διάσημο  πρόσωπο...  Και  προχωρούμε  :  Συμπαθούμε,  αγαπούμε,  γινόμαστε    φίλοι  με  κάποιο  πρόσωπο  ενώ  δεν  μας  συνδέει  απολύτως  τίποτα  πνευματικά...  

Και  προσωπικά,   είχα   και  έχω  φιλίες  με  πρόσωπα  που  δεν  έχουν  διαβάσει   ούτε  παράγραφο  βιβλίου μου... ενώ  άλλοι  που  έχουν  αναγνώσει  από  την  αρχή  ως  το  τέλος,  με  ζήλεψαν  ή  με  λυπήθηκαν    που  κατανάλωσα  τόσες  ώρες  γράφονντάς  το...  Ουάουουου...  

=======================

.