.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::



ΣΥΡΤΑΚΙ ντανς










prot;ofanta  και  οι  πλούσιοι  διασκεδάζουν

με  τον  νταλμά  της  φτώχειας 

----------------------------------- ( πρόλογος )

Ακόμη  και  ο  πλούτος  διασκεδάζει  με  το  νταλκά - μεράκι   της  φτώχειας  που  καταλήγει  σε  ένα  ξέσπασμα  σπασίματος  πιάτων...  Μου  το  έλεγε  η  Ευτυχία  Παπαγιαννοπούλου,  όπως  και  ο  Ωνάσης  με  τον  δικό  του  τρόπο : Για  να  νιώσω  ένα  ανατολίτικο  τραγούδι ή  ρεμπέτικο, βγάζω  τα  παπούτσια  μου,  γιατί  ξυπόλητος   νομίζω  ότι  απελευθερώνουμε  από  τον  πλούτο...

Ο  Μάνος  Χατζιδάκις,  όταν  τον  είχα  ρωτήσει  που  οφειλόταν  η  παγκόσμια  διάδοση  του  συρτάκι, μου  είχε  πει : Και  στον  Ζορμπά  και  στο  Ποτέ  την  Κυριακή  υπάρχει  αυτή η  ιδιαιτερότητα  του  άντρα  και  της  γυναίκας,  του  ρέμπελου  και  της  πόρνης,  που μέσω  της  μουσικής  και  του  χορού  φτάνει  ως  την  φιλοσοφία.  Δηλαδή ?  Σκέψου  το  και  θα  το  βρείς. 
Το  σκεφτόμουνα,  το  ξανασκεφτόμουνα  και  όταν  βρέθηκα  στο  Μπρόντγουη  και  έζησα  ένα  χρόνο  με  τις  πενιές  του  μπουζουκιού  του  Λεμονόπουλου   και  το  ξέσπασμα  της  Μελίνας... βλέποντας  τούς  Αμερικάνους  θεατές  να  βγαίνουν  από  τη  παράσταση   λικνιζόμενοι   με  τα  βήματα  του  συρτάκι  ντανς,  κατάλαβα  ότι  εμείς  οι  Έλληνες  είμαστε  το  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ   στο  πλανήτη  Γη !  Το  είχε  εξηγήσει  και  ο  Χατζιδάκις  στον  Μπερνστάιν :   Η  ατμόσφαιρα  της  αρχαίας  αθηναικής  αγοράς,   του  σύγχρονου  καφενείου  και  του  αγοραίου  έρωτα,   περιέχουν  την  ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑ    της  ράτσας  μας   ανά  τους  αιώνες.  Δηλαδή,  είχε  ρωτήσει  ο  συνθέτης  του   << Γουέστ  Σάιντ  στόρι >> και  ο  συνθέτης  του  << Ίλλια  Ντάρλιγκ  >>  του  απάντησε :    Λαίς  η  Κορινθία  και  Ζορμπάς  του  Καζαντζάκη. Τι  νομίζεις,  πως  μόνο  Αριστοτέλη   και  Μέγα  Αλέξανδρο  είχαμε...   

Αυτά  τα  λίγα  για  τις  συνέχειες  που  θα  ακολουθήσουν 

 και τη θυμάμαι τώρα που το ρετρό  φτιασιδωμένο εμφανίζεται  στη τηλεόραση...  Οι παροπλισμένες φωνές και πάλι στα μικρόφωνα και στις κάμερες... Το γλέντι, οι ζειμπεκιές, τα τσιφτετέλια, τα δημοτικά, τα νησιώτικα, ακόμη και το νέο κύμα,  στα όπα τους... Η Σεμίνα Διγενή, ο Σπύρος Παπαδόπουλος,ο Λαζόπουλος, ταρακουνάνε με τις παρέες των καλεσμένων τους  τη μικρή οθόνη, Τζάμπα πράγμα στην ακροαματικότητα...  

Θεέ μου, πως μπορώ να το ξεχάσω, ότι  όλη η ανθρωπότητα χόρευε στο ρυθμό του Χατζιδάκι και του Θεοδωράκη! Εν τάξει, αναφέρομαι στο πλούτο, στα όμορφα κορίτσια και αγόρια, αλλά αν η μιζέρια κι΄ο πόνος των τραγουδιών του Καζαντζίδη έγραψαν τη δικιά τους ιστορία στον Ελληνισμό, ο τρόπος ζωής και γλεντιού των διάσημων Ελλήνων γινόταν, τότε, ανάγνωσμα και φωτογραφίες των παπαράτσι, στα πέρατα της οικουμένης!

εν αρχή λοιπόν  το χασάπικο  έπεται το τουριστικό συρτάκι

 

xasapiko

 Και ξαφνικά το ελληνικό γλέντι έγινε παγκόσμια μόδα και μεταδόθηκε στα πέρατα της Γης...Ήταν τότε που ο Ζαμπέτας χτύπησε στα τέλια του τη μουσική του Χατζιδάκι ( φωτο ) σε κείνο το τρελό πάρτι των Καννών και άρχισε να προβάλλεται σ' ολόκληρο τον Κόσμο το «Ποτέ την Κυριακή», οι θεατές στις σκοτεινές αίθουσες παλάβωσαν. Και με μιας τα «Παιδιά του Πειραιά», γίνανε παγκόσμιο σουξέ στις ορχήστρες και στους ραδιοσταθμούς. Αλλά και  ο «Ζορμπάς»,ταρακούνησε  ολόκληρη ανθρωπότητα  με κείνο το ξέφρενο  χασαποσέρβικο στο φινάλε με τον Άντονι  Κουήν. Ένας ναυτικός μού έλεγε ότι σ' όποιο λιμάνι κι αν έβγαινε τότε, άκουγε τη μουσική των Χατζιδάκι και Θεοδωράκη. Ιδιαίτερη επίδραση η ελληνική μουσική είχε σπς ηλικίες των «άντα» και «ήντα». Οι   Ωνάσης και  Νιάρχος  ακούγοντας όλο τον κόσμο να ψιθυρίζει τα «Παιδιά του Πειραιά» και να μαθαίνει συρτάκι, θυμηθήκανε μέσα στο πλούτο τους και στη διεθνή ζωή τους, την καταγωγή τους... Και με την «Κρεολή» και τη «Χριστίνα» ήρθανε κι αγοράσανε τη Σπετσοπούλα και το Σκορπιό... Και βάλανε πλώρη για ναυπηγεία, αεροπορικές εταιρίες και άλλες μπίζνες επί πατρίου εδάφους...

Η χρυσή εποχή του ελληνικού τουρισμού άρχιζε με μουσική του ΧαXATZZABETτζιδάκι και του Θεοδωράκη, με το ναύτη του Αιγαίου να ξεμυαλίζει την Ζαν Μορό (που είχε μοιραστεί με τη Μελίνα το βραβείο στις Κάννες) και τους παπαράτσι να κυνηγάνε τους σκανταλιάρηδες Έλληνες εφοπλιστές. Και αποκορύφωμα, τρεις γάμοι υπό τους ήχους του Ησαΐα χόρευε και του σιρτάκι ντανς: Αριστοτέλης Ωνάσης—Τζάκι Κένεντι, Σταύρος Νιάρχος —Σαρλότ Φορντ, Θόδωρος Ρουμπάνης—Σάρα Τσόρτσιλ. Αλλά και δυο γαλαζοαίματοι, που συγκεντρώσανε τα φλας της παγκόσμιας προσοχής:  Δον Χουάν Κάρλος —Σοφία και Κων­σταντίνος— Αννα Μαρία...

Σιρτάκι ντανς λοιπόν σήμερα το θέμα μας, που χάρισε στην Ελλάδα τουρι­στική κίνηση, αλλά και δυο βραβεία. Το Όσκαρ για το Χατζιδάκι και το Λένιν για το Θεοδωράκη. Και ένα εξώφυλλο της Μελίνας, να χορεύει, στο διεθνούς προβολής περιοδικό «LIFE». Μην περιμένετε όμως κάποια λογική σειρά στο γραφτό μου, γιατί ήδη αρχίζω να μεθάω από τις αναμνήσεις της εποχής των τρικούβερτων γλεντιών και του χασαποσέρβικου...

Αν ανάδοχος στο συρτάκι είναι ο Θεοδωράκης, πατέρας του πρέπει να θεωρηθεί ο Χατζιδάκις, ο συνθέτης που ανέσυρε από τα υπόγεια το μπουζούκι και το έμπασε στα σαλόνια. Το 'παμε πως το «Ποτέ την Κυριακή» λάνσαρε το μπουζούκι διεθνώς και το ξαναλέμε ότι ο «Ζορμπάς» το καθιέρωσε μ' εκείνο τον ξέφρενο ρυθμό του χασαποσέρβικου, όταν τα τέλια των μουσικών και τα πόδια των χορευτών πετάνε σπίθες που γίνονται φωτιές και λαμπαδιάζουμε την ψυχή...

Παλιά το μπουζούκι βρισκότανε σε διωγμό, τον καιρό δηλαδή του Μάρκου, ακόμη και του Τσιτσάνη. Ο Χατζιδάκις, δια χειρός Ζαμπέτα, το έκανε από μουσικό όργανο της κατώτατης τάξης, ψυχαγωγικό μέσο της καλλιεργημένης λεγομένης κοινωνίας, που της δείξανε τις ρίζες της κι αγαλλίασε: Είδε ο γύφτος τη γενιά του, καθώς λένε... Ο Μάνος Χατζιδάκις, με τη μουσική αυτή κέρδισε και Όσκαρ. Ένα Όσκαρ όμως που ο συνθέτης δεν το χώνευε, γιατί δεν είχε σε υπόληψη τα «Παιδιά του Πειραιά». Απόδειξη ότι στην έκδοση του μιούζικαλ, στο Μπροντγουέι,  εξαφάνισε το βασικό τραγούδι της ταινίας.. Οι θεατές όμως απαιτούσαν το άκουσμα του, πράγμα που έκανε έξω φρενών το συνθέτη, μέχρι σημείου να μην παραστεί στην πρεμιέρα της Νέας Ιόρκης..( στη φωτογραφία ο Τίτος Βανδής.και οι χορευτές ξεσηκώνουν τη πλατεία και τον εξώστη του θεάτρου Μαρκ Χέλινγκερ, στη καρδιά του Μπρόντγουεη, με το συρτάκι και τις ζειμπεκιές τους - κάποιες φορές οι θεατές, κυρίως Αμερικάνοι, χόρευαν στους διαδρόμους )

diasimoi5

Ο Γεράσιμος Λαβράνος, που είχε δική του ορχήστρα στα είκοσι του χρόνια, μου είχε πει χαρακτηριστικά: Η μουσική του «Ποτέ την Κυριακή» ψυχαγωγεί, ενώ του «Ζορμπά» μεθάει...

Σήμερα  ξύπνησα  με   δημιουργική  διάθεση  και  υψηλές  ιδέες... Κι΄ αφού  το  έχω  συνειδητοποιήσει  ότι  οσονούπω  μεταβαίνω   (  σύμφωνα  με  τη  θρησκεία  μας  )  σε  ένα  κόσμο  ψυχών... ετοιμάζομαι  να  συναντήσω  γνώριμα  αλλά  και  άγνωστα  πρόσωπα,  αλλά  και   παράξενα  πράγματα  του  Θεού  τα  θαύματα...

Για  να  δούμε  τι   θα  δούμε,  από  αναμάρτητους  και  αμαρτωλούς,  απαλλαγμένους  από  κακίες,  αντιζηλίες,  εχθρότητες... αλλά  για  στάσου,  χωρίς  πάθη  και  μίση  οι  συνεντεύξεις  δεν  θα  έχουν  ενδιαφέρον...      

Αναρωτιέμαι  ποιά  πρόσωπα  -  συγνώμη,  ψυχές  -  θα  ήθελα  να  συναντήσω  και  να  τους  πάρω  συνέντευξη... Τον  Σωκράτη,  τον  Μεγαλέξαντρο,  τον  Οδυσσέα,  την  Κλεοπάτρα,  την  Λαίδα  την  Κορινθία,  τον  Κολοκοτρώνη  ?  Θα  δούμε...     

Και  επειδή  ακόμα  νιώθω  ρεπόρτερ,  γράφω  στο  σημειωματάριό  μου  τις  ερωτήσεις 

   

προστέθηκε στις: Παρασκευή 18.05.2018

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster