.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::



σημειώσεις






























Αυτή  η  φωτογραφία  μου  θυμίζει  μιά  συζήτηση  που  είχα  με  τον  Ντίνο  Ηλιόπουλο   στο  ξενυχτάδικο  ΚΑΤΙΝΑ  στο  Παλιό  Φάληρο.  Με  έβαλε  να  του  υποσχεθώ  ότι  όσα  θα  μου  πει  δεν  ήταν  συνέντευξη  αλλά  εξομολόγηση - ξέσπασμα  ενός  ηθοποιού  που  δεν  ήθελε  να  ακολουθήσει  αυτό  το  επάγγελμα,  αλλά  παρασύσθηκε  από  τους  γύρω  του,  που  του  λέγανε  τι  ωραία  τα  λες  και  μας  κάνεις  και  γελάμε...
-  Ναι  Δημητράκη  εσύ  αντί  ζωγράφος  έγινες  δημοσιογράφος  κι΄ εγώ  αντί  επιστήμονας  ηθοποιός.  Και  όχι  πως  μετάνιωσα,  αλλά  πολλές  φορές  πάνω  στη  σκηνή   την  ώρα  που  παίζω  σκέφτομαι  κι΄ όλας... Όπως  απόψε  που  μου  τυχε  ένα  κοινό   -  συμβαίνει  συχνά  κι΄ αυτό  -  που  ήθελε  μπαλαφάρες  και  ξεκαρδίσματα..
- Δηλαδή  ?
-  Να,  δεν  ήθελε  το  κείμενο    και  γούσταρε   γκριμάτσες  και  τζιριζάντζουλες.  Το  κατάλαβα   με  τις  πρώτες  ατάκες  μου  και  νευρίασα,  έσκυψα  στα  πρώτα  καθίσματα  που  χαχάνιζε  ένας  και  του  είπα :  Δεν  ήρθατε  σε  επιθεώρηση  κύριε  αλλά  σε  έργο  πρόζας. 
Είπαμε  κι΄ άλλα  εκείνη  τη  νύχτα  με  τον  μπριλάντε  ηθοποιό,  που  μου  είπε  ότι  << ηθοποιός  σημαίνει  φως >>  μόνο  όταν  το  κοινό  το  αντιλαμβάνεται,  γιατί  πολλές  φορές  οι  θεατές  διαμορφώνουν  την  ατμόσφαιρα  σε  θέαμα  κατωτάτης  υποστάθμης...  
Το  ίδιο  είχε  συμβεί   σε  παράσταση   και  με  τον  Λογοθετίδη,  που  την  είχε  διακόψει.
Στο   F/B    όταν  αντιληφθείς   καφρίλα,  συνεχίζεις  βαφτίζοντάς  το  φατσομπούκι...        
  

======================

Αυτή  η  φωτογραφία  μου  θυμίζει  τον  μεγαλοφυή  χωριάτη  Σπύρο  Σκούρα. Από  βοσκός  στο  Άργος  Κορινθίας,  έχει  γίνει  τσέλιγκας  στο  Χόλιγουντ. Πρόεδρος  της  Τουέντιθ  Σέντσουρι  Φοξ  αρχές  δεκαετίας  του  1950,   αντιμετωπίζει  τον  ανταγωνισμό  της  τηλεόρασης. Μαθαίνει  ότι  ένας  Γάλλος  εφευρέτης  έχει  ανακαλύψει  μιά  τεχνοτροπία   τεράστιας  κινηματογραφικής  οθόνης,  το  ΣΙΝΕΜΑΣΚΟΠ  και  τσουπ,  πετάγεται  στο  Παρίσι.   Και  εδώ  οι  δύο  ασπρομάλληδες  Σκούρας  και  Κρετιέν   στην  επiδειξη  της  εφεύρεσης  που  η  πρώτη  της  δημιουργία  ήταν  η  ταινία  << ο  χιτών >>  που  έσπασε  τα  ταμεία. 
Και  στη  δεύτερη  φωτο  ο  Σπύρος  Σκούρας  βρίσκεται  στην  Αθήνα  και  λέει  στον  συνονόματο  ανηψιό του  ότι  θα  πάει  στη  Μόσχα  να  δει  τον  παλιό  κολέγα  του   Νικήτα  Κρουστσόφ.  Έχω  στήσει  αυτή  και  τον  διπλαρώνω  να  με  πάρει  μαζί  του  -  λόγω  ηλικίας  μπάρμπα  Σπύρο  χρειάζεσαι  ένα  συνοδό... Τον  πείθω,  αλλά  η  Σοβιετική  πρεσβεία  ανακαλύπτει  ότι  είμαι  δημοσιογράφος  και  δεν  μου  δίνει  βίζα.  Θεέ  μου,  τι  παγκόσμια  επιτυχία  έχασα, να  συναντήσω  τον  πρώην  παγκόσμιο  ηγέτη  του Κομμουνισμού  έκλειστο  στη  ντάτσα  του  από  τον  Μπρέσνιεφ.  



Εκείνα τα χρόνια ο κινηματογράφος όμως είχε να αντιμετωπίσει ένα καινούριο εχθρό, την τηλεόραση. Ο Σκούρας διέβλεψε τον κίνδυνο και έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να διατηρήσει την αίγλη του σινεμά. Ήρθε σε επαφή με τον Γάλλο εφευρέτη Κρετιέν που είχε δημιουργήσει μια νέα τεχνοτροπία προβολής.

Ο Σκούρας τον εμπιστεύτηκε, ρίσκαρε και αγόρασε την αποκλειστικότητα και την ονόμασε «σινεμασκόπ». Παρουσίασε τη νέα τεχνολογία με την πρωτοποριακή για τα μέχρι τότε δεδομένα ταινία «ο Χιτών». O πρόεδρος της Metrogolden Mayer μόλις έμαθε για την ενέργεια αυτή αναφώνησε: «Πάει τρελάθηκε ο Έλληνας».

Η ταινία όμως είχε τεράστια επιτυχία και οι θεατές γύρισαν και πάλι στην αγκαλιά του σινεμά. Το 1963 γύρισε την «Κλεοπάτρα» με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Ήταν η ακριβότερη ταινία που είχε γυριστεί μέχρι τότε και η δεύτερη ακριβότερη που γυρίστηκε ποτέ.


=================
Τον  παλιό  καιρό  οι  δημοσιογράφοι  κάναμε  ρεπορτάζ,  έρευνες,  όπως  αυτή  εδώ  που  βρίσκω  και  αναφερόταν  στους  Έλληνες  καθηγητές  που  δίδασκαν  σε  Αμερικανικά  Πανεπιστήμια.  Ήσαν  πάνω  από  1.000   ! ,  περισσότεροι  και  από  τους  Εβραίους  διάσπαρτους  στα  πνευματικά  ιδρύματα  των  ΗΠΑ.
Και  σήμερα  υπάρχει  ελληνικό  αίμα  που  κυλάει  στις  φλέβες  της  ανωτάτης  παιδείας  πέρα  από  τον  Ατλαντικό,  αλλά  δεν  γνωρίζουμε  λεπτομέρειες,  ποιός  να  ενδιαφερθεί  για  τέτοια  δημοσιογραφικά  εδέσματα  όταν  υπάρχουν  φασφουντ  μασουλήματα... 
Παραθέτω  κάποια  αποσπάσματα  από  παλιά   έρευνά  μου.  Ξεκινάει  με  στοιχεία  πριν  200  χρόνια... Αλλά  ρίχτε  μιά  ματιά  όσοι  θέλετε  να  μάθαιτε  κάτι  που  δεν  ξέρετε  και  δεν  αναφέρομαι  στους  περαστικούς  αδιάφορους  του  καλημέρα  και  του  καληνύχτα...Και  στενοχωριέμαι  που   οι  σημερινοί  συνάδελφοι  δεν  κάνουν  τέτοια  ρεπορτάζ  και  έρευνες.     

και  όλοι  με  <<βαρύνουσα>>   άποψη
στον  φόνο  του  κοσμηματοπωλείου 
--------------------------------------------  ( << ειδικοί>> - << αρμόδιοι >> -  ξερόλες  )



Η  κοινωνία  μας  πλέον  κατέχεται  από  την  ψυχική  πάθηση  ΠΑΡΑΝΟΙΑ   που  χαρακτηρίζεται  από  αισθήματα  καταδίωξης,  δυσπιστίας,  φιλυποψίας  και  υπερδιέγερσης  του  ψυχικού  μας  κόσμου,  αλλά  και   υπερβολικού  εγωισμού  και  έπαρσης  για  τον  εαυτό  μας.  Η  έλλειψη  εμπιστοσύνης   στους  πολιτικούς,  στους  νόμους,  στη  δικαιοσύνη,  στους  << αρμοδίους >>   και  στην  ασφάλειά  της  ζωής  και  της  περιουσίας - υπαρχόντων μας , έχει  κάνει  τον  άνθρωπο  να  φοβάται  και  τον  ίσκιο  του.  Και  να  αντιδρά  ανεξέλεγκτα  σε  περιπτώσεις  που  χρειάζεται  σκέψη  και  περίσκεψη  -  η  τελευταία  ανύπαρκτη  στους  καιρούς  που  ζούμε...  Μη  ζητάμε  λοιπόν  ψύλλους   στα  άχερα  για  όσα  συμβαίνουν  γύρω  μας  και  μη  ζητάμε  και  νηφάλιες  ενέργειες  των  αστυνομικών  και   λοιπών  αρμοδίων   οργάνων.   



μιά  φωτολεζάντα
από  το  παρελθόν
----------------------
   

======================
Μου ζητάνε να πω δυό λόγια
 για  πρόσωπα  που γνώρισα
------------------------------------
Με  πολλούς  διάσημους  συναντήθηκα   στη καριέρα μου,  πολλοί  με  συμπάθησαν  και  κάποιοι  με  έκαναν  φίλο  τους.  Νέοι  σε  ηλικία  χρήστες,  θέλουν  να  μάθουν  επιγραμματικά  γι΄ αυτούς.   
 Από πάνω αριστερά :
Τζορτζ και Σπύρος ΣΚΟΥΡΑΣ, ο πρώτος διευθύνων εταιρία ιδιοκτησίας 600 κινηματογραφικών αιθουσών των ΗΠΑ και ο δεύτερος πρόεδρος της Τουέντιθ Σέντσουρι Φοξ του Χόλιγοντ. Απο  τσοπανόπουλα  στο  Άργος  Κορινθίας,  αρχιτσέλιγκες  στο  Χόλιγουντ  !
 ΤΕΛΗΣ  ΣΑΒΑΛΑΣ  με  καταγωγή  την  Μάνη,  γεννημένος  στην  Αμερική,  διάσημος  ηθοποιός  και  γνωστότερος  ως  Κότζακ  της  θρυλικής  τηλεοπτικής  σειράς...
 ΝΙΚ ΚΑΣΑΒΕΤΗΣ  σεναριογράφος, σκηνοθέτης και ηθοποιός  -  γιός   διασήμων γονιών,  του Τζόν  Κασαβέτη και της   ηθοποιού  Τζόαν Ρόουλανς.
 ΖΟΡΖ  ΓΚΕΤΑΡΙ  Έλληνας  γεννημένος  στην  Αίγυπτο, ξεκίνησε  από  το  Παρίσι  και  έγινε   διάσημος  τραγουδιστής  και  ηθοποιός. 
  ΜΟΡΙΣ ΣΕΒΑΛΙΕ διάσημος ηθοποιός, τραγουδιστής και σόουμαν. 
ΓΚΑΡΙ  ΚΟΥΠΕΡ   σταρ  του  Χόλιγουντ. 
 ΡΟΥΝΤΟΛΦ  ΝΟΥΡΕΓΙΕΦ  διάσημος  χορευτής  που  εγκατέλειψε  το  κομμουνιστικό  παραπέτασμα. 
 ΤΖΟΝ  ΠΕΠΑΡΝΤ  σταρ  του  Χόλιγουντ. 
 ΒΙΤΟΡΙΟ  ΝΤΕ  ΣΙΚΑ  διάσημος  Ιταλός  σκηνοθέτης  και  ηθοποιός.  
ΦΙΓΚΟΥΕΡΟΑ   ο  διάσημος  Μεξικανός  διευθυντής  φωτογραφίας  ταινιών.  

=============================  




Ερχόμαστε  στη  ζωή  από   γονιμοποίηση  σπερματοζωαρίων.  Στη  νηπιακή  μας  περίοδο  δεν  κατέχουμε   τι  είμαστε,  βρισκόμαστε   στον   πλήρη  έλεγχο  των  γονιών   μας.  Αυτοί  μας   βαφτίζουν  με  ένα   όνομα  και  τα  νηπιακά  μας   χρόνια  δεν  ξέρουμε  αυτά  που   θα  μάθουμε   μεγαλώνοντας.  Ποιά   είναι  η  εθνικότητά  μας,  η  θρησκεία  μας  και   σύμφωνα  με  τα  ήθη  και  τα  έθιμα  του  τόπου   που  ήρθαμε,   συν   την  ανατροφή, την   διαπαιδαγώγηση   και  το   περιβάλλον  μας,  διαμορφωνόμαστε  σε  άτομο  σκεπτόμενο  με   δική   του  άποψη...

Με  βλέπετε  στη  πρώτη  φωτογραφία  στα  γόνατα  της  μητέρας  μου,  υπό  τον  πλήρη  έλεγχό  της.  Δεν  θυμόμαστε   απολύτως  τίποτα  από  τη  νηπιακή   μας  περίοδο, το  μυαλουδάκι   μας  νερουλό...  Στη  δεύτερη   φωτογραφία   έχει  αρχίσει   και  πήζει,  θυμάμαι  που  ρώτησα  τον  πατέρα  μου  :  Γιατί  καλέ  μπαμπά  λένε  τον  γείτονά  μας   τουρκόσπορο  ?  Γιατί   παιδί   μου  είναι  πρόσφυγας  από  την  Τουρκία...   Στη  τρίτη  φωτογραφία  το  μυαλό   δουλεύει  πιά  ροδάνι... Γιατί  μπαμπά  μισούμε   τους  Εβραίους  ?   Γιατί  σταυρώσανε  τον  Χριστό... Εκείνοι  μας  μισούνε ?  Ναι,  γιατί  τον  κάναμε  Θεό  !  
Και  στη  τέταρτη  φωτογραφία  ο  σαραντάρης  Δημήτρης  λέει   στον  εικοσάρη  Μίμη :  Μην  είσαι  τόσο   φανατικός  με  τα  θρησκευτικά,  γιατί  αν  είχες  γεννηθεί   από  γονείς   με  άλλο   θρήσκευμα,  πιθανόν  να  ήσουν  φανατικός  Μουσουλμάνος,  Ινδοιστής  ή  κάτι   άλλο...          

===========
Βολτάροντας  στο  google  βρίσκω  τη  ταινία  << Ένας  Αμερικάνος  στο  Παρίσι >>  με  τον  Τζιν  Κέλι   και  τον  Ζορζ  Γκεταρί  και  μου  έρχονται   αναμνήσεις   της ...ΥΕΝΕΔ.  Ναι,   στη  τηλεόρασή  της  είχα  παρουσιάσει   μαζί  με  τον   δεύτερο  μιά  εκπομπή  αφιερωμένη   στην  ελληνικότητά  του.  Γεννημένος   στην  Αλεξάνδρεια   από  Έλληνες   γονείς,  ξεκίνησε  από  το  Παρίσι   την  καριέρα  του  στο  τραγούδι  και   έγινε   παγκόσμια   φίρμα  και  στο  σινεμά.
Το   μουσικό   μέρος  της  εκπομπής  παρουσίαζε  -  με  τα  τέλεια   ελληνικά  του  -   εκείνος,  ενώ  εγώ  κουμαντάριζα  το  ρεπορτάζ,  που  αποκορύφωσή  του  ήταν  η  συνάντησή   του  με   τον  πρώην  παγκόσμιο  πρωταθλητή  της  πυγμαχίας  Αντώνη  Χριστοφορίδη.  Είχαν  να  συναντηθούν  από  προπολεμικά  που  με  σολιασμένα  παπούτσια  ξεκινούσαν  την  καριέρα  τους  στη  γαλλική   πρωτεύουσα.  Αγκαλιαστήκανε,  φιλιθήκανε,  δακρυσμένοι,  όπως    κι΄ όλοι  εμείς  μέσα  στο  στούντιο.  Δυστυχώς   δεν  υπάρχει  το  βίντεο  -  έχω  χάσει  και  τις  φωτογραφίες  -  να  δείτε  και  ν΄ ακούσετε  να  μιλάνε   δύο   κορυφαίοι   στο  είδος  τους  για  Θεούς  στη  τέχνη  και  στον  αθλητισμό  -  αλλά   Θεοί  υπήρξαν  και  οι  δύο  ο  ένας  με  τη  φωνή  του,  ο  άλλος  με   τις  γροθιές  του.         

Η  Ευτυχία  Παπαγιαννοπούλου  και  ο  Πέτρος  Κυριακός  μου  θύμισαν  κι΄ άλλους  ηλικιωμένους  εκείνων  των  καιρών,  που  επεδίωκα  τη  συντροφιά  και  τη  κουβεντούλα  τους  -  αλλά  και  την  προστασία  του,  στο  πρόσωπο  που  ακολουθεί...   Πρόκειται   για  τον  Σπύρο  Σκούρα,  τον   μαικήνα  του  Χόλιγουντ  που  (  προτροπή  της  Κορίνας  Τσοπέη )  με  κάλεσε  στην  Αμερική.
  Από  τσοπανόπουλο  στα  χωράφια  της  περιοχής  του  Άργους,  πέρασε  τον  Ατλαντικό.   Και    πουλούσε  ποπ  κορν   και  αναψυκτικά  σε  κινηματογράφο  του  Σεν  Λιούις  -  με  τα  αδέρφια  του  -  τον  οποίο  αγόρασαν  με  τις  οικονομίες  τους... Και  σε  μερικά  χρόνια  έγιναν  ιδιοκτήτες   πολλών  αιθουσών   που  τους  οδήγησαν  στο  Χόλιγουντ.  Κι΄ ο  Σπύρος  έγινε  πρόεδρος  της  T.C. FOX  και  ο  Τσάρλυ  ο  πιό  ακριβοπληρωμένος  Αμερικανός  μισθωτός    με  ένα  εκατομμύριο  δολάρια  τον  χρόνο  !   Και  ο  Γιώργης  συντονιστής  της  εταιρίας  των   600  κινηματογράφων  τους. 
Αχ  ρε  μπάρμπα  Σπύρο  και  σε  Πανεπιστήμιο  με  έγραψες  και  80  δολάρια  τη  βδομάδα  μου  έδινες  για  τα  έξοδά  μου  (  το  νοίκι  μου  ήταν  100  δολάρια  τον  μήνα )  και  με  ήθελες  δίπλα  σου  -  είχα  αυτή  τη  χάρη,  να  με  συμπαθούν  οι  διάσημοι... Αλλά  που  μυαλό  εγώ,  Γκρίνουιτς  Βίλατζ,  Χάρλεμ,     άλογα,  ελληνικά  ξενυχτάδικα  και  παρεούλα  με  Μάνο,  Μελίνα  και  Ρίκα   και  τον  Ωνάση,  όταν  ερχόταν  στη  Νέα  Υόρκη...  Ρεμπελιό  που  λένε...  αλλά  που  με  οδήγησε  στο  βιβλίο  μου  << Μανχάταν  -  στον  ίσκιο  των  γιγάντων  >>.   Αλλά  είπαμε...  ποιός  διαβάζει  βιβλία  σήμερα  -  οι  πέντε  στους  εκατό... Και  πο  80 %   με  φέισμπουκ  !

==============
Και ήρθε μιά δροσούλα
φύσηξε αεράκι, μπήκαμε στο Φθινόπωρο... κι΄ ο κόσμος με τα προβλήματά και τις δυσκιλίες επιβίωσης, να μη δίνει σημασία τι θα εξαγγείλει ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη - πάλι θα απαγγείλει το ποίημά του, ταξίματα ανεκπλήρωτα...
Και η Μέρκελ στα Σκόπια, υποδοχή με αγκαλιάσματα και φιλιά από τον Ζάεφ - να δούμε αν στο τέλος του μήνα αναγνωρίσει το κρατίδιο στο δημοψήφισμα τη συμφωνία των Πρεσπών...
Κι΄ ο πλανητάρχης ( καμιά σχέση σε κύρος και γόητρο με τους προκατόχους του ) ν΄ αποκαλεί το κρατίδιο Μακεδονία, όπως γίνεται σε παγκόσμια κλίμακα εδώ και χρόνια... Κι΄ άντε εμείς να τσαντιζόμαστε με τους Σλάβους που δεν έχουν καμιά σχέση με τον Μεγαλέξανδρομ αλλά όπως και να το κάνουμε γεννήθηκαν και κατοικούν γεωγραφικά στη Μακεδονία...
Γιατί κανονικά δεν θα πρεπε να αναγνωρίζουμε και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο ( από Νηγιριανούς γονείς γεννημένο και αναθρεμένο στα Σεπόλια ) ως Έλληνα... αλλά αυτός είναι σούπερ σταρ του μπάσκετ στην Αμερική και μας τιμάει...
Δρόσισε λοιπόν άλλά ξηρασία στο μυαλό μας, που κλωθογυρίζουν προβλήματα επιβίωσης... Και το Μακεδονικό, η Μέρκελ, ο Ερντογάν, η μπάλα, ο Τσίπρας και το φατσομπούκι μας ξεμακραίνουν προσωρινά από αυτά...    










Ο  πιό  λιγομίλητος  ηθοποιός  που  συνάντησα  ήταν  ο  Γιώργος  Φούντας  -  λέξη  δεν  του  βγαζες.  Σε  άκουγε  με  προσοχή  στα  μάτια  και    πετούσε   ένα  ναί  ή   όχι,  απόφευγε  τη  φρασεολογία,  τα  επεξηγηματικά,  τα  πολλά  λόγια.   Μιά  φορά  που  είχαμε  συναντηθεί  στο  σπίτι τους   μου  απαντούσε  η  Χρυσούλα  Ζώκα  ακόμα  και  στις  ερωτήσεις  που  του   έκανα...  
----------------------------------
-  Υπήρξε  κάποιο  τυχαίο  γεγονός  και  ακολούθησες  το  επάγγελμα  της  ηθοποιού  ή  ήταν  προμελετημένο  ?
-  Έπαιξες  σε  ταινίες  στην  Ελλάδα  και  στο  εξωτερικό,  μπήκες  εξώφυλλο  σε  περιοδικά  όλου  του  κόσμου... Παραβρέθηκες  σε  πρεμιέρες  σου, σε  ποιά  ένοιωσες  ιδιαίτερη  συγκίνηση.
======
Είπαμε  και  το  ξαναλέμε
  αυτός  εδώ  ο  προσωπικός    μου  χώρος  (  προφίλ  )  είναι  μιά  βιβλιοθήκη  1.  Εγκυκλοπαίδεια  μάθησης, 2.  Λεξικό  προσώπων.  3 .  Ευρετήριο  γεγονότων.  Διαθέτει  τόμους  βιβλίων,  πλήθος  φωτογραφιών,  βίντεο  και  ηχογραφήσεις.  Όλα  αυτά  συνθέτουν    τις  προσωπικές  μου  αναμνήσεις,  σκέψεις  μου - σχόλια  80    χρόνων  απασχόλησης  στο  ρεπορτάζ,  στην  έρευνα,  στη  γνωριμία   μου   με  διασημότητες  αλλά  και  απλούς    ανθρώπους.  Αρχείο  δημοσιογραφίας  είναι   αυτό  το    υπεύθυνο  έργο  σε  χιλιάδες  σελίδες.  Και  τονίζω   υπεύθυνο,  γιατί  εσείς  οι   πολλοί  που   έχετε  προφίλ,   το  βλέπετε  ως  διασκέδαση   και  ψυχαγωγία,  ακόμη  και  ως  προβολή  σας.   
=============================
 Μαριάννα  Λάτση
--------------------------
Τα  ΜΜΕ  άσχολούνται  πλέον    με  την   65χρονη   Μαριάννα   Λάτση   μόνο  για  τη  συμμετοχή  της  σε  εκδηλώσεις   αγαθοεργίας.   Παλαιότερα  ήταν  πρωτοσέλιδη,  όπως  το  1982  που  παρά  την  αντίρρηση  του   πατέρα  της   παντρεύτηκε  τον   Γρηγόρη  Κασιδόκωστα.  Το  1987  χώρισε  και  παντρεύτηκε  τον  ηθοποιό  Νίκο  Κούρκουλο. 
Στην  παρακάτω  ανάρτηση  θα  δείτε  και  την  πρώτη  σύζυγο  του  Νίκου  Κούρκουλου  Μελίτα  και  τα  δύο  παιδιά  τους  μαζί  με  την  Μαριάννα  Λάτση.
Είπαμε,  η  μοίρα   αποφασίζει  τη  πορεία  του  καθενός  στη  ζωή...
Και  η    μοίρα  πρόσταξε  : 
 Ο  Γιάννης  Λάτσης  να  ξεκινήσει με  ένα  καραβάκι  στο  Σαρωνικό  και  να  γίνει  στόλαρχος  των  ωκεανών  και  από  τους  πλουσιότερους  Έλληνες.
  Ο    Γρηγόρης  Κασιδόκωστας    φτωχός   δάσκαλος  του  σκι,  να  τον  παντρευτεί  η  κόρη  του  Μαριάννα  και  να  γίνει  δήμαρχος  Βουλιαγμένης  για  πολλά  χρόνια.
  Και  ο   γοητευτικός    Έλληνας  Ντόριαν  Γκρέι  Νίκος  Κούρκουλος,  γιός  κουρεα,   να  γίνει    δημοφιλής  σταρ  του  σινεμά,    περιζήτητος  εραστής    και  γαμπρός  του  πλούτου... Αλλά  να  μη  γερνάει   με  ασχήμια  το  πορτρέτο  του  αλλά  ο  ίδιος...
΄Με  ψιλά  γράμματα  ξεκινάω  Δευτεριάτικα  -  κατ΄ άλλους  χοντράδες...  
========================

Έχω  να  συναντήσω  τον  ηθοποιό  Νίκο  Καλογερόπουλο  εδώ  και  χρόνια,  από  τότε  που  βλεπόμαστε    στο  τελευταίο  στέκι  του  Μπάμπη  Μπονάτσιυ.    Μεγαλύτερός  του  σε  ηλικία  28  χρόνια  τον  έβλεπα  στοργικά  για  τις   ακραίες  καλλιτεχνικές  ανησυχίες   του...
 Ο  Φιλιατρινός  ηθοποιός   αγαπήθηκε   από  τις  ταινίες    «Μάθε παιδί μου γράμματα»     και   «Λούφα και παραλλαγή»   (1984)   όπου  κέρδισε το βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλουστι  Φεστιβάλ  Θεσσαλινίκης. Στην  προηγούμενη  είχε  πάρει  το  βραβείο   Β΄  ανδρικού  ρόλου. Το  1989  συμμετείχε  στο  τηλεοπτικό  «Στο Κάμπινγκ»   σε διπλό ρόλο,  του   Μήτσου   και  του τρελού  που έγινε η «ψυχή» του  κάμπινγκ.

Πριν  δύο  χρόνια  συμμετείχε  στην εξαιρετική παράσταση «Η Γκέμμα του Λιαντίνη»,  θεατρική προσαρμογή και σκηνοθεσία του Πάνου Αγγελόπουλου. Μου  είχαν  πει  ότι  η  εμφάνισή  του  συγκινούσε  και  προκαλούσε  δάκρυα  και  χειροκροτήματα του κοινού, που  είχε κατακλύσει το θέατρο.

Ο Καλογερόπουλος  που  τα  τελευταία   χρόνια   έκανε   ως  σεναριογράφος,  σκηνοθέτης,  ηθοποιός  και  τραγουδοποιός   δικές  του  δημιουργίες  (  όπως  η  ταινία   <<  οι  ιππείς >> )  δεν  μπορεί  να  μπει  σε  ξένα  καλούπια  και  ταλανίζεται  και  σε  οικονομικό  αδιέξοδο. Χαρακτηριστικά  μπορούμε  να  πούμε :  Νίκος  Καλογερόπουλος  ένας    συγκλονιστικός  ηθοποιός  στα  τέλη  του  περασμένου  αιώνα... και ένας  προβληματισμένος  ηθοποιός  στον  τωρινό  αιώνα,  που  δεν  ξέρει  που  πατάει  και  που  βρίσκεται...     



    
    

προστέθηκε στις: Δευτέρα 03.09.2018

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster