|
::
Επιλέξτε θέμα προς προβολή
:: |
| ΠΡΟΧΕΙΡΟ
0000000,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,, <<Όταν εγκατέλειπα τη φλεγόμενη Σμύρνη ένιωθα σαν τον κόμη Μοντεκρίστο...Ήθελα να βρω ένα θησαυρό αμύθητης αξίας και να επιστρέψω παντοδύναμος να εκδικηθώ αυτούς που κρέμασαν τον θείο μου, σκότωσαν τους Έλληνες, έκαψαν τα σπίτια μας... Αυτόν τον θησαυρό τον δημιούργησα μόνος μου και είδα δυνατούς της Γης, πολιτικούς, πρίγκιπες, καλλιτέχνες, να υποκλίνονται μπροστά μου, όπως και όμορφες και διάσημες γυναίκες... Έχω τη ψευδαίσθηση ότι κυβερνάω από το γραφείο μου ωκεανούς και ουρανούς, αλλά συχνά πατώντας στο χώμα, που το νιώθω πιό οικείο και δυνατό από άσφαλτο, τσιμέντο, μάρμαρο, συνειδητοποιώ ότι δεν είμαι παρά κόκκος άμμου του σύμπαντος... Το ίδιο ένιωσα κι΄όταν ξαναπάτησα το χώμα της γενέθλιας πόλης μου...>>
Συχνά κλεινότανε στον εαυτό του, τραβούσε τη τζούρα του κι΄έκανε απολογισμό της σεξουαλικής ζωής του... από τα μπουρδέλα της Σμύρνης με τις ξυρισμένες στα απόκρυφά τους και με πατσουλί Τσερκέζες... ως τα καφέ σαντάν του Μπουένος Άιρες... και τη χλιδάτη πλωτή γκαρσονιέρα του, με τις πανάκριβα αρωματισμένες σταρ και στάρλετ... Κογιόναρε τις ορμές του,τους σεβντάδες, τους νταλκάδες και τις μόστρες του στους παπαράτσι, κι΄αναρωτιόταν ο ανατολίτης, ποιό θα΄ τανε το κισμέτι του |
Ελευθέριος Βενιζέλος-Πλαστήρα-Καζαντζάκης-Σεφέρης-Ελύτης-Ρίτσος-Μητρόπουλος-Παξινού-δρ Παπανικολάου-Κάλλας-Χατζιδάκις-Μελίνα-Θεοδωράκης-Καζάν-Ωνάσης--
Ψάχνω στις σημειώσεις μου και βρίσκω πολύτιμα λόγια από πρόσωπα που τους είχα πάρει συνεντεύξεις... Όπως της Ζωζώς Νταλμάς ( πρωταγωνίστριας της ελληνικής και της τουρκικής οπερέτας ) επίσημης ερωμένης του Κεμάλ Ατατούρκ. Την είχε εγκαταστήσει στο ανάκτορο Ντολμά Μπαξέ και ο αναμορφωτής της Νέας Τουρκίας ( γεννημένος στη Θεσσαλονίκη και γνώστης της ελληνικής γλώσσας ) της έλεγε :
<< τοποθέτησα τους οθωμανούς πρόσφυγες των Βαλκανικών πολέμων σε περιοχές της Μικρασίας, όπου κυριαρχεί το ελληνικό στοιχείο. Εκεί δηλαδή που οι Έλληνες των πόλεων και των κεφαλοχωριών κατείχαν την περισσότερη γη, διαφέντευαν το εμπόριο και είχαν τους Τούρκους σκαφτιάδες, χαμάληδες, βαστάζους και υπηρέτες... Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, μετά τις νίκες του ελληνικού στρατού στους Βαλκανικούς πολέμους, παρασύρθηκε από τους συμμάχους του στον Β παγκόσμιο πόλεμο Αγγλογάλλους, ότι τώρα είναι η ευκαιρία να ξαναπάρετε την Πόλη. Αποβιβάστηκε ο ελληνικός στρατός στη Σμύρνη... και ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση της Μικρασιατικής καταστροφής >>...
οι αγρότες έπαψαν να σκάβουν, να φυτεύουν, να σπέρνουν, να θερίζουν... οι κτηνοτρόφοι έσφαξαν τα κοπάδια και τα πούλησαν... κρέας, γάλα, ζαρζαβατικά, φρούτα, τα φέρνουμε από το εξωτερικό... οι γυναίκες δεν μπαλώνουν, δεν μαντάρουν, δεν μαγειρεύουν, μετά την μπιρίμπα το ριξαν στο φέισμπουκ... τα παιδιά τρώνε πλαστικά φαγητά φασφούντ, γίνονται παχύσαρκα... αγόρια και κορίτσια στις καφετέριες πίνουν φραπέ... μαλάκα... μεγάλε... ουάου... οι φοιτητές ασχολούνται με καταλήψεις παρά με τα μαθήματά τους... στη τηλεόραση επικρατούν οι ατάλαντοι, οι κουνιστοί, οι ξέκωλες... στη Βουλή μπαίνουν οι στάχτες από τα τζάκια και οι καρβουνήθρες... τα λαμόγια, οι τάχα και οι δήθεν, επικρατούν παντού... Είμαστε όλοι για κλάματα...
Τα σκατά της κοινωνίας
ζηλέψανε τον βίο και την πολιτεία Κοσκωτά...
λαμόγια με μίζες και υποβρύχια που γέρνουν,
οι δήθεν και οι τάχα άρχισαν να τα παίρνουν...
Και συ ρε κολλητήρι μου, μικρέ μου Αναστάση,
πριν τα δημοσιογραφικά σου τεστ κάνε μιά στάση...
γιατί, αν ονειρεύεσαι της τηλεόρασης τα μεγαλεία,
ακόμα δεν κατάλαβες ότι τα πιο πολλά εκεί είναι γελοία
Θα το γράψω έτσι ακριβώς όπως το σκέφτομαι και το αισθάνομαι με το κίνδυνο κάποιοι φίλοι μου να το βρούν εγωϊστικό.
Υπάρχουν και αναρτήσεις που εκπροσωπούν λογικούς χρήστες στο καφενέ μας... Όπως αυτή εδώ, από τον Νίκο Χρυσικόπουλο που δεν ξέρω ποιός είναι, αλλά με πείθει ότι λειτουργεί σωστά η σκέψη του : << Για να συζητήσουν δύο άνθρωποι ένα θέμα θα πρέπει να έχουν το ίδιο τουλάχιστον επίπεδο γνώσης γύρω από το συγκεκριμένο θέμα.Για παράδειγμα δε μπορώ να συζητήσω για ποδόσφαιρο με το Μουρίνιο, ούτε για μπάσκετ με τον Ομπράντοβιτς, ούτε για μουσική με το Πλάσιντο Ντομίνγκο. Είναι ασέβεια! Σε μια τέτοια περίπτωση αυτοί μιλάνε και εσύ (εγώ) ακούς!Όποιος πήρε ένα καταναλωτικό δάνειο και μία κάρτα δε σημαίνει ότι έγινε και ειδικός στα τραπεζικά θέματα! Ούτε όποιος άκουσε μια μπαρούφα να γίνει και ειδικός στο ασφαλιστικό και να προτείνει και λύσεις >>! Και αναφέρεται σε κάποιον... << ο οποίος εκτός από άσχετος ήταν και αγενέστατος. Το δε κωμικό της όλης υπόθεσης είναι οτι μου έστειλε και αίτημα φιλίας!
Γιατί ρε φίλε? Για να με ζαλίζεις? >>
κουλουβάχατα τα ΜΜΕ
Αν ήμουν νέος, όπως τότε που ξεκινούσα την δημοσιογραφική μου διαδρομή, τι θα έκανα ? Θα ξεκινούσα τέτοια ώρα να πάω στην εφημερίδα, έχοντας στο νου μου κάποιο θέμα, κάποιο πρόσωπο να ασχοληθώ... Θα το συζητούσα και με τον διευθυντή ή αρχισυντάκτη... Κι΄ όμως σήμερα δεν είναι όπως τότε, όλα έχουν γίνει κουλουβάχατα... Όλο και λιγοστεύουν οι αναγνώστες των εφημερίδων και περιοδικών, τα πρωινάδικα του γυαλιού έχουν βγάλει χύμα πολιτικούς, καλλιτέχνες, ψώνια και γραφικούς... Και στα ερτζιανά δημοσιογράφοι - ακόμη και γνωστά ονόματα - σε συμβουλεύουν τι κινητό και ποιό δυναμωτικό φάρμακο πρέπει να πάρεις... Οι διαφημιστές ελέγχουν και κατευθύνουν τα πάντα...
Αύριο η γιορτή των Δημήτρηδων...
Έχω πάρα πολύ καιρό να γιορτάσω στο σπίτι μου ή σε κάποιο κέντρο... Τελευταία φορά ήταν πριν κάμποσα χρόνια, όταν ο ποιητής Δημήτρης Ιατρόπουλος έστειλε τον κοινό μας φίλο Πάρι Αλεξάντερ - ανήμερα της γιορτής μας - και με πήγε σηκωτό σε ένα κέντρο όπου... με περίμενε μεγάλη έκπληξη. Με υποδέχτηκε με την αγαπημένη του Κατερίνα και πάνω από 300 καλεσμένους τους. Τα είχα χάσει... Με πλησιάζει μιά κυρία, δεν με γνωρίζεις λέει, είμαι η Νάντια Γκρέι... Να και μιά άλλη, υποβασταζόμενη, η Σμάρω Στεφανίδου... Κοντεύω τα 100, μου λέει... Αγκαλιές, φιλιά, συγκίνηση... Και να και ένας χαμογελαστός : Με ξεχάσατε ? είμαι ο Γιάννης Τζουανόπουλος... Να μη τα πολυλογώ, να μου εύχονται χρόνια πολλά, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι και άλλοι που δεν τους ήξερα... Τελικά με φέρανε μπροστά στην ορχήστρα και έβγαλα λόγο... Ήταν η τελευταία μου γιορτή - παρουσία μάλιστα - κοινού... Δημήτρη, χρόνια πολλά μας για αύριο και σε ευχαριστώ για εκείνη την αξέχαστη βραδιά. Η χώρα έχει περιπέσει σε περίοδο ευτέλειας και φτήνιας...Το κατάστημα δεν διαθέτει μετάξια, βελούδα και κασμίρια, ούτε πανάκριβες γούνες, αλλά γουνάκια αλεπουδίσια... Ρετάλια φτηνιάρικα γίνονται υπουργοί και κουρέλια της αντιπολίτευσης παριστάνουν τους σωτήρες... Το πνεύμα και η τέχνη αποσύρθηκε και μοστράρουν στη τηλεόραση ατάλαντοι και κομπάρσοι που προβάλλονται για ιδιοφυείς και πρωταγωνιστές...
Με ρωτάει φοιτητής χρήστης του F/B : Μήπως ο σημερινός οικονομικός κατακλυσμός είναι το τέλος ενός παλιού κόσμου που θα καταστραφεί, για να ξεκινήσει ένας νέος ? Και πέστε μου περί Δευκαλίωνα... Απαντάω : Λίγα ξέρω για τον Δευκαλίωνα τον μυθικό ήρωα, που τον διάλεξε ο Δίας, όπως ο Θεός τον Νώε, για να σώσει το σπέρμα του ανθρώπινου γένους σε ένα Μεγάλο Κατακλυσμό. Οι αρχαίοι Έλληνες τα είχαν πει ΟΛΑ με τον εξαίσιο παραμυθιάρικο αφηγηματικό τρόπο τους… Ο Όμηρος κι άλλοι αρχαίοι ημών πρόγονοι, τα περιέγραφαν και οι ραψωδοί οδοιπορούσαν από τόπο σε τόπο και απαγγέλανε από μνήμης χιλιάδες στίχους απο τα έπη των πολιτισμένων Ελλήνων, σε καιρούς που η υπόλοιπη ανθρωπότητα κοιμότανε σε σπηλιές κι΄έτρωγε βαλανίδια…
Με ειδοποιούν μετά το επιτυχημένο πραξικόπημα στον Παναμά, να πάω στο προεδρικό μέγαρο. Εκεί ένας στρατηγός, ένας ναύαρχος και ένας πτέραρχος, μου ανακοινώνουν ότι θα είμαι ο νέος πρόεδρος της χώρας. Με ορκίζει ο πριμάτος και έτσι ένας έλληνικής καταγωγής Παναμέζος αναλαμβάνει το ανώτατο αξίωμα. Σε τέσσερα χρόνια εκλέγομαι και από τον λαό του Παναμά. Ο Δημήτρης Λάκας Μπάκας γεννήθηκε το 1925 από μετανάστες γονείς στο Παναμά, σπούδασε πολιτικός μηχανικός και είχε αναλάβει μεγάλα έργα στη χώρα της διώρυγας. Πέθανε το 1999.
( … Sul monte San Michele, sul Carso, sul Piave combatterono insieme uomini provenienti dalle regioni più remote d’Italia, con lingue, dialetti e culture assai diverse. Combatterono fianco a fianco sardi, siciliani, piemontesi, napoletani, veneti, calabresi e greco-salentini: a quasi cinquant’anni di distanza dal 1861, l’unità d’Italia si raggiunse, a parer mio, in trincea, in un bagno di sangue … )
Quaderni della Kinita – 4 novembre 1995
4 Νοεμβρίου ημέρα των πεσόντων στρατιωτών στον πόλεμο. Από την Καλημέρα πολλοί κοτώθηκαν στον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο "από το Franco Corlianò (... Monte San Michele, στο καρστ, sul Piave πολέμησαν στο πλευρό τους άνδρες από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές της Ιταλίας, με γλωσσών, διαλέκτων και πολύ διαφορετικούς πολιτισμούς. Πολέμησαν στο πλευρό της Σικελίας, της Σαρδηνίας, ναπολιτάνικη, πιεμοντέζικα, ενετικό, Ελληνικά-Καλαβρίας και Salentino: σχεδόν πενήντα χρόνια μετά το 1861, την ενοποίηση της Ιταλίας έφτασε, κατά τη γνώμη μου, στα χαρακώματα, σε ένα λουτρό αίματος...)
ΚΙΝΗΤΑ della Quaderni-4 Νοεμβρίου 1995
Κάποτε είχαμε βουλευτάδες από κουμπαριά, χωροφυλάκους και πολιτσμάνους, αγρότες που σκάβανε με τσάπα, ντελάληδες, νερουλάδες και παλιατζήδες, ταξιδευτές με άμαξες... Φωτιζόμαστε με λάμπα πετρελαίου, μαγειρεύαμε σε κατσαρόλα και ζεσταινόμαστε σε φουφού... Χρησιμοποιούσαμε μολύβι και γομολάστιχα... Είχαμε και συγγραφείς με παγκόσμια απήχηση, με βραβεία Νόμπελ και Λένιν, καλλιτέχνες με Όσκαρ, ελληνικά ονόματα σε όλους τους κλάδους και τις τέχνες με διεθνή λάμψη... Σήμερα έχουμε συνδικαλιστές που πάνε για βουλευτές και υπουργοί, υποστηρικτές του πολίτη, ηλεκτρικό φως και ηλεκτρική κουζίνα με χύτρα ταχύτητας, νερό μέσα στο σπίτι μας, αγρότες με τρακτέρ, ταξιδεύουμε με αυτοκίνητα και αεροπλάνα, γράφουμε με κομπιούτερ... Διαθέτουμε και χιλιάδες χιλιάδων εξπέρ, παντογνώστες στα πάντα, τους λεγόμενους ΞΕΡΟΛΕΣ του διαδικτύου... Ας το πάρουμε απόφαση όλοι ότι ένα πανέμορφο κέντημα ξυλώθηκε...
καπετάνιοι και αξιωματούχοι γρονθοκοπούνται αδιάφορα
αφήνοντας τους επιβάτες στα πιράνχας και σκυλόψαρα
Δεν είναι μόνο ότι το σκάφος ΕΛΛΑΣ βυθίζεται αύτανδρο, αλλά οι επιβάτες του στο νερό χωρίς σωσίβια, βλέπυν. αξιωματούχους και πλήρωμα, να αλληλογρονθοκοπούνται στις βάρκες που έχουν καταλάβει...
Έρμε λαέ... φαίνεται πως σου αξίζει ( ? ) να έχεις τους πολιτικούς, τους δικαστές, τους εκπροσώπους των μέσων ενημέρωσης, τους ποδοσφαιροπατέρες... που σε άφησαν ανυπεράσπιστο στα πιράνχας και στα σκυλόψαρα... .
προστέθηκε στις: Δευτέρα 11.08.2014
|
|
|
