Έχω πάψει να έχω σκυλί από χρόνια, γιατί δεν είμαι σε θέση να το φροντίζω. Χαίρομαι τους φίλους που έχουν και είναι δεμένοι μ΄ αυτά... και τους κοιτάζουν τα μάτια τους με αφοσίωση και λατρεία.
Βάζω αυτή τη φωτογραφία του πατέρα μου που συνήθιζε να πίνει το ουζάκι του με παρέα το σκυλί του που το φίλευε μεζέ. Κυνηγιάρικο που τα τελευταία του χρόνια δεν το χρησιμοποιούσε, γιατί είχε κρεμάσει το δικανό του, λέγοντας τι μου φταίνε οι μπεκάτσες και τα τρυγόνια να τα ντουφεκάω... Χαώδης η αναρχία και η ασυδωσία που επικρατεί στο διαδύκτιο - ακόμη και στα επαγγελματικά ΜΜΕ - όπου και πεπειραμένοι δημοσιογράφοι κάνουν γκάφες πληροφόρησης... 'Οπως η δωρεά του Τομ Χανκς... Το χειρότερο όμως είναι ότι και << μέντορες >> της δημοσιογραφίας συνειδητά παραπληροφορούν, παραπλανούν στο Τύπο, στο ραδιόφωνο και στη τηλεόραση. Με στόμφο και θεατρινισμούς υποκρίνονται τους ηθικούς και ενάρετους και επικρίνουν
=======================
και οι δύο << αλογομούρηδες >>
---------------------------------------------
Ο πρόεδρος του Παναμά Δημήτρης Λάκας-Μπάκας και ο ηθοποιός Τέλης Σαβάλας ηξεραν καλά ελληνικά που τα είχαν μάθει από τους γονείς τους, Χιώτες του πρώτου, Λάκωνες του δεύτερου. Κοινό τους γνώρισμα η αγάπη τους στα άλογα - όπως και η δική μου.
Τον Σαβάλα, που είχε σταύλο δρομόνων στην Αμερική, τον είχα κατεβάσει στον Φαληρικό ιππόδρομο και είχε γίνει χαμός... Όσο για τον πρόεδρο μου ανέφερε τους κορυφαίους Παναμέζους αναβάτες που ίππευαν στην Αμερική ( Μπαίζα και Ικάζα ) και ήξερε ότι η μητέρα του τελευταίου ήταν Ελληνίδα.
Στη συνέντευξη που του πήρα ο σωματοφύλακάς του που βλέπετε, ήταν κι΄ αυτός << αλογομούρης >>...
=====================
Βρήκα αυτό το παιδικό μου σκαρίφημά κι΄ αναρωτιόμουνα ποιά αιτία με είχε ωθήσει να το σκαρώσω... Και τσουπ με ρωτάει κάποιος αν υπάρχει η ντουλάπα της γιαγιάς που την έκανα εξώφυλλο και τίτλο σε βιβλίο μου...
Αν υπάρχει, λέει !
Υπήρχε στην αποθήκη μου, ώσπου μιά μέρα με ρωτάει ο συνάδελφος Δημήτρης Αλικάκος, αν πραγματικά - όπως στο διήγημά μου - θέλω να γίνει το ξύλο της φέρετρό... Ναι του λέω, το έχω γράψει στη διαθήκη μου...
Περνάνε λίγες ημέρες και τσουπ φέρνει ένα τετράτροχο μεταφορών. Θα την πάρω να την φρεσκάρουνε λίγο, να την βάψουνε και με ειδικό φάρμακο, για να μη σαπίσει...
Όσο την είδατε εσείς, άλλο τόσο κι΄εγώ. Και μου λέει :
Την αναπαλαίωσα και την μετέφερε στο χωριό μου στη Μάνη. Σιγά μην άφηνα να γίνει φέρετρο ένα έργο τέχνης, δια χειρός τάδε καλλιτέχνη του 1800 τόσο, όπως γράφει σε αυτοκόλλητό της.
Να λοιπόν γιατί είχα σκαρώσει αυτό το ιχνογράφημά της... Είχα προαισθανθεί τον αποχωρισμό μας...
Και να μαζί με το σκαρίφημα και τη ντουλάπα, ο παππούς μου Στάθης Αλεξόπουλος και ο πατέρας μου Πέτρος, που την είχαν πάρει ως προίκα τους...
=================
Και πως να ξεχάσω τη θητεία μου στην αθλητικογραφία, ήταν όπως το στρατωτικό πριν βγεις στη ζωή... Την θυμήθηκα απόψε με τον αγώνα της εθνικής μας ομάδας, που πετάριζε η καρδούλα μου κάθε φορά που οι διεθνείς μας κατείχαν τη μπάλα... Και τι ταξίδια δεν έκανα με την εθνική μας και πόσα εξωαθλητικά ρεπορτάζ δεν έκανα, πρόλογος στην μετέπειτα δημοσιογραφική μου καριέρα. Γιουγκοσλαβία, Αίγυπτος, Τουρκία, Ευρώπη και πόσους παγκόσμιους άσσους της μπάλας δεν γνώρισα από κοντά... Και με κάποιους έγινα φίλος, είχα αυτό το χούι να δένομαι με διασημότητες, καλλιτέχνες και σταρ του αθλητισμού.
Ένας από τους τελευταίους ήταν ο Φέρεντς Πούσκας, ο θρυλικός ατχηγός της εθνικής ομάδας της Ουγγαρίας, αργότερα παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης και προπονητής του Παναθηναικού που τον οδήγησε στον τελικό του Γουέμπλει.
===============================================
Παραγέρασα αλλά το μυαλό μου παίρνει στροφές και σκέφτεται - έτσι νομίζω - μπορεί όμως και να ξεμωράθηκα και δεν ξέρω τι λέω, όπως θα πουν κάποιοι... Ναι λοιπόν, σκέφτομαι ότι εν μέσω παρακμής και κατάπτωσης των πάντων, θα μπορούσα να πάρω συνεντεύξεις από διάσημα ή γνωστά πρόσωπα του περασμένου αιώνα που ζούν. Και δεν πρόκειται μόνο για εκείνα που κάνουν αισθητή την παρουσία τους στα ΜΜΕ, αλλά και για όσα έχουν εξαφανιστεί και θεωρούνται από πολλούς ως αποθαμένα... Και δεν θα κουβεντιάσω μόνο μαζί τους, θα προσπαθήσω να διαπιστώσω αν δουλεύει ακόμα το νιονιό τους και εάν ναι, θα τους προτείνω να δημιουργήσουν μιά ΓΕΡΟΥΣΙΑ κατά τα πρότυπα εκείνης που υπήρχε παλαιότερα σε κάποια Κοινοβούλια.
Σαν αρχή ας γίνει μιά δοκιμή ΓΕΡΟΥΣΙΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ και φαντασθείτε μιά σύναξη
με Μίκη Θεοδωράκη, Κώστα Γαβρά, Ειρήνη Παππά, Σταύρο Ξαρχάκο, Γιάννη Μαρκόπουλο, Μίμη Πλέσσα, Κώστα Βουτσά, Μαρινέλα, Μαίρη Λο, Τόλη Βοσκόπουλο, Γιάννη Φέρτη κ.λ.π. Στην άλλη θα είναι από Θεοδωράκης και Κώστας Γαβράς, ως Μανώλης Γλέζος και Φίλιππος Νιάρχος ! Μάλιστα Νιάρχος, που μπορεί να είναι και χορηγός της
Πιάνω τρεις φωτογραφίες - από τις εκατοντάδες που έχω - και απαντώ :
Με τους φίλους μου Τάκη Κάβουρα ( ηθοποιό σε ταινίες εποχής στη σινετσιτά, πλέιμπόι στη Βια Βενετο, τραγουδιστή στα Αστέρια Γλυφάδας, πολύγλωσσο, μπονβιβέρ, δημιουργό στην Αιήνα του μπόλντινμπίλντιγκ για άντρες και στη Νέα Υόρκη για γυναίκες... Και τον Φαίδρο Πολ Στασσίνο Κύπριο ηθοποιό και σκηνοθέτη σε δημοφιλή ρόλο στο αγγλικό σήριαλ << Κάρναμπι στριτ >>.
όταν ο άνθρωπος φόρεσε παπούτσια έχασε την ελευθερία του...