Όπως ο ηθοποιός έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι ο ήρωας που υποδύεται, έτσι και ο δημοσιογράφος που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από μιά προσωπικότητα ή έναν σταρ, νομίζει ότι παίρνει κάτι από τη λάμψη του... Και μπορεί να την ψωνίσει ποζάροντας σε φωτογραφίες δίπλα του, πόσο αν εκείνος τον αγκαλιάσει από τον ώμο... ή εκείνη του σκάσει ένα πεταχτό φιλάκι στο μάγουλο... Τα λέω αυτά γιατί τα έζησα και μη νομίσετε ότι η οικειότητα είναι πάντοτε κάτι περισσότερο από συμπάθεια... Οπότε μη μου στέλνετε μηνύματα με υπονοούμενα, γιατί η αξία του δημοσιογράφου δεν βρίσκεται στις φωτογραφίες, αλλά στα κείμενά του...
Με ρώτησαν, από ποια σημερινή προσωπικότητα θα ήθελες να πάρεις συνέντευξη και απαντώ : Τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο ιδιοκτήτη του μπασκετικού Παναθηναικού που ενώ βάζει τα ωραία του λεφτά και διατηρεί στα ευρωπαϊκά ύψη την αίγλη και τη φήμη του... αντιστέκεται ως ατίθασο άτι στους κουμανταδόρους της λίγκας που προσπαθούν να του βάλουν καπίστρι. Μου θυμίζει περισσότερο τον ασυγκράτητο θείο του Θανάση από τον συγκρατημένο πατέρα του Παύλο - αλλά πιο πολύ τον Ωνάση που όταν αντιστάθηκε στο αμερικανικό γκουβέρνο τον είπαν τρελό... αλλά τελικά νίκησε !
Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος είναι γιος του Παύλου Γιαννακόπουλου και ανηψιός του Θανάση Γιαννακόπουλου, ιδιοκτήτες της ΒΙΑΝΕΞ Α.Ε της μεγαλύτερης ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας. Η οικογενειακή ενασχόληση με τα φαρμακευτικά ξεκίνησε από τον παππού του, Δημήτρη Γιαννακόπουλο από τη Σελλασία Λακωνίας, που το 1924 άνοιξε φαρμακείο στο κέντρο της Αθήνας. Το 1951, ο Παύλος Γιαννακόπουλος ίδρυσε την χρυσοφόρο ΒΙΑΝΕΞ. Το 2012, παρά την κρίση στην ελληνική οικονομία, η εταιρεία ανακοίνωσε πως έφτασε σε καθαρές πωλήσεις έως και 240.200.000 €.Το 2004 ο Δημήτρης ανέλαβε χρέη πρώτου αντιπροέδρου στη ΒΙΑΝΕΞ, ενώ από τον Ιανουάριο του 2012 είναι γενικός κουμανταδόρος της. Είναι παντρεμένος με την Ιωάννα Μαροσούλη, με την οποία έχει αποκτήσει δύο παιδιά.
Ένα χρόνο πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας οι διάσημοι Έλληνες του εξωτερικού αξιοποιούνται για την διαφήμισή της χώρας μας. Ανάμεσά τους ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, που σήμερα 85χρονος ζει στο Παρίσι. Αυτές τις δύσκολες ώρες για την Ελλάδα λες κι΄ έχει πέσει φυλλοξήρα, τίποτα το ελληνικό δεν ανθίζει, σαν γέρικο δέντρο η Ελλάδα με ξεραμένα κλαδιά...
Γεννήθηκε στα Λουτρά ΗραίαςΑρκαδίας στις 12 Φεβρουαρίου1933 και σπούδασε Συγκριτική Φιλολογία στη Σορβόνη καθώς και κινηματογράφο στην IDHEC. Εργάστηκε ως βοηθός σε διάφορες παραγωγές και συνεργάστηκε με τον Κλερ και τον Κλεμάν, πριν σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία Διαμέρισμα Δολοφόνων το 1965. Καθιερώθηκε με μία σειρά πολιτικών θρίλερ που αποκάλυψαν το βίαιο πρόσωπο δικτατορικών καθεστώτων, μέσα από προσωπικές τραγωδίες ασυμβίβαστων ανθρώπων. Ο Γαβράς ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας 1969 (Ζ), και κέρδισε το Όσκαρ σεναρίου το 1982 (Ο Αγνοούμενος). Κέρδισε επίσης Χρυσό Φοίνικα στο φεστιβάλ Καννών του 1982 (Ο Αγνοούμενος), Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής Φεστιβάλ Καννών του 1975 (Ειδικό δικαστήριο), Χρυσή Άρκτο στο Φεστιβάλ Βερολίνου του 1990 (Μουσικό κουτί). To 2002 σκηνοθέτησε την ταινία Αμήν. που κέρδισε Βραβείο César καλύτερου σεναρίου το 2003.
Τον θυμάμαι που είχαμε συναντηθεί με τον αείμνηστο Τάκη Κάβουρα στο ξενοδοχείο << Λυκαβηττός >> και μιλούσαμε ώρες για τα λαικά σινεμά της Αθήνας... και σε μια στιγμή μας είπε : Ρε σεις ξέρετε που πρωτοσπούδασα κινηματογράφο ? στο Ροζικλέρ, στο Ελλάς και στο Αθηναικό !
========================
Με ρώτησαν χθες ποιά γυναίκα θεωρώ σπουδαιότερη στην ιστορία της ανθρωπότητας και απάντησα, την Έλεν Κέλερ που πριν κλείσει τα δυό της χρόνια, έμεινε τυφλή και κωφάλαλη.
