|
::
Επιλέξτε θέμα προς προβολή
:: |
| ΕΛΛΗΝΕΣ εκτός Ελλάδας
Έλληνες υπέροχοι, απίθανοι και τρελοί ! Σ΄ αυτό το χώρο θα βρείτε τον Ωνάση, την Κάλλας, τον Τζιμ Λόντο, τον Χριστοφορίδη κι άλλους δικούς μας που μεγαλούργησαν, αιώνες μετά τον Ηρακλή, τον Οδυσσέα... Τούτη τη στιγμή χαιδευετε στα χέρια σας χάντρες από κεχριμπάρι του ελληνικού μας κομπολογιού... Αγγίχτε τες κι΄εσείς ελληναράκια μου, σκυμένα στον υπολογιστή σας, γιατί σε σας απευθύνομαι, που έχετε εκμαυλιστεί από τα φρικιά και τις ξέκωλες του τελεβίζιον που έλεγε κι΄ο Λιαντίνης... Θα μπορούσα να σας αναφέρω και προσωπικότητες του πνεύματος και της επιστήμης, αλλά ρε μπαγάσικα φοβάμαι ότι θα λακίσετε, γιατί από το βυζί της μάνας σας ρουφάτε το fame story...      
Γεράκης Φωκάς Θόδωρος Griego Νικ ο Έλληνας Σαβάλας Νικ Ντένις-Καναβάρας Μελίνα Μάνος  Προς το παρόν τοποθετώ εδώ τον φίλο μου Μάουρο Μπάσι, ιταλογεννημένο στη Πάτρα, ελληνολάτρη, που από τα μαγικά χέρια του πέρασαν τα κεφάλια της Μελίνας, της Δέσπως, της Διαλυνά, της Κορίνας και της Μπετίνα Τσοπέη, ακόμη και της Κρούσκα και της Καλαντζοπούλου, όπως και της Δάφνης, ηρωίδας μου στο "Μανχάταν "
[selida] Η Μελίνα στο Μπρόντγουεη!  δεν το πιστεύει ούτε η ίδια!  
*** Ο συνθέτης γράφει εντελώς καινούργια τραγούδια και αρχίζουν οι πρόβες στο πιάνο, με τη Μελίνα.*** Η Δέσπω Διαμαντίδου, όπως και στο " Ποτέ την Κυριακή ", δίπλα στη Μελίνα.
  * Στο ρόλο που κρατούσε στη ταινία ο Ζιλ Ντασέν, στο θεατρο ο Όρσον Μπιμ.* Η Θεώνη Βαχλιώτη-'Ολτριτζ ( Όσκαρ - "ο μεγάλος Μπάσμπυ") ενδυματολόγος του¨"Ίλυα ντάρλινγκ" η Τρούμπα στο Μπρόντγουεη
Τον Απρίλη του 1967 ανεβαίνει στο Μπρόντγουεη το μιούζικαλ "Illya darling ", θεατρική διασκευή της ταινίας "Ποτέ την Κυριακή", σε σκηνοθεσία Ζιλ Ντασέν και μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Πρωταγωνίστρια η Μελίνα Μερκούρη, που στα 46 της τολμάει να υποδυθεί μιά ιερόδουλη της Τρούμπας στο Μανχάταν ... Η ανάγνωστη του έργου ( επόμενη φωτογραφία ) με παρόντα τον θίασο, που αποτελείται από Έλληνες και Αμερικανούς ηθοποιούς, γίνεται τον Ιούλιο του 1966, ακολουθούν οι πρόβες και η προ πρεμιέρα στη Φιλαδέλφεια. Ακολουθούν παραστάσεις στο Ντιτρόιτ και στο Τορόντο, για να στρώσει το έργο και να φτάσει στο Μπρόντγουεη. 
ΜΕΛΙΝΑ και ΕΙΡΗΝΗ στο αμερικανικό θέατρο: ο ρεπόρτερ προσπαθούσε να φωτογραφίσει το ψυχογράφημα της Μελίνας Μερκούρη, της σταρ που προσπαθούσε να ξεχωρίσει ανάμεσα στα ιερά ταλέντα του πιό θεατρικού δρόμου της υφηλίου! Η προσπάθειά της να παίξει το ρόλο της στα αγγλικά, να τραγουδάει, να χορεύει-το ίδιο και η Δέσπω, ο Τίτος, ο  Νίκος,:ξεπερνούσε τα όρια της αντοχής. Κι΄όμως άντεχε, με το χαμόγελο, σαν κοριτσάκι κι όχι σαν γυναίκα που είχε τα χρονάκια της... " Δεν είμαι Τζούντι Γκάρλαντ, Ντόρις Ντέι ή Μπάρμπαρα Στρέιζαντ ", έλεγε, αλλά ο Τίτος Βανδής σχολίαζε, ότι ούτε εκείνες είναι Μελίνα Μερκούρη! Την ίδια περίοδο η Ειρήνη Παπά πρωταγωνιστεί στο θέατρο <<Έλεν Χέηζ>>στο δράμα του Φρανκ Γκιλρόι That summer that fall, με παρτενέρ τον νεαρό Γιάν Βόιτ, που έγινε αργότερα διάσημος δίπλα στον Ντάστιν Χόφμαν, στη ταινία <<ο καουμπόι του μεσονυχτίου>>. 
Ηχογράφηση του δίσκου του Illya darling: οι μουσικοί είναι Αμερικάνοι, Σπανιόλοι, Μεξικάνοι,Ιταλοί, Εβραίοι, αλλά με κυρίαρχους στο μπουζούκι τους Χάρη Λεμονόπουλο και Γιαννάκη Αγγέλου, υπό την διεύθυνση του Μάνου Χατζιδάκι. Στο βάθος ο ρεπόρτερ.  ...νευρική,
 με την κάπα της όλο να της ξεφεύγει και να την συγκρατεί με τα μακριά της δάχτυλα, κάτω από τον τεντωμένο από υπερδιέγερση λαιμό. Ανυπόμονα να περιμένει τις κριτικές, ιδιαίτερα του άτεγκτου Κερ στους Times..Στο Μπρόντγουεη οι συντελεστές της παράστασης περίμεναν την ίδια νύχτα της πρεμιέρας να βαθμολογηθούν, να αποθεωθούν ή να καρατομηθούν...( Η Μελίνα και το ελληνικό μιούζικαλ, δεν καρατομήθηκαν )
στη προπρεμιέρα της Φιλαδέλφεια ( το έργο προετοιμάζεται και στρώνει σε άλλες πόλεις και μετά ανεβαίνει στο Μπρόντγουεη ) μόλις τελείωσε η παράσταση και όρθιοι οι θεατές χειροκροτούσαν πέντε λεπτά, η Μελίνα κάθιδρη στο καμαρίνι της,ψιθύρισε << να ρε ποιοί είμαστε!>> και λιποθύμησε... κλικ στο 5: ένα οδοιπορικό στη Νέα Υόρκη του 1966-68 [selida]
<< Μανχάταν, στον ίσκιο των γιγάντων >> ( εκδόσεις Πατάκη ) μυθιστόρημα-οδοιπορικό στη Νέα Υόρκη του 1966-68, με πρωταγωνιστές άσημους και κομπάρσους διάσημους, που ο συγγραφέας τους έζησε σε απόσταση αναπνοής, κάτω από τους ουρανοξύστες, στην ανατολική και δυτική πλευρά του Μανχάταν, στο Βίλατζ, στο Χάρλεμ αποσπάσματα ...Ο Ντασέν γελούσε με τα τερτίπια των Ελλήνων, που είχε αρχίσει να τους σπουδάζει από την εποχή του « Ποτέ την Κυριακή ...» ...Ο Τίτος Βανδής ήταν αθόρυβος εραστής με τη κοιλίτσα του, που ελισσόταν σαν βόας ανάμεσα στις γυναίκες και τις κατάπινε...Τώρα, μετά την πανέμορφη Αμερικάνα Ελεονόρα, είχε περισφίξει τη διάσημη χορογράφο Όνα Ουάιτ , μέχρι πνιγμού, χαριτολογούσε η Μελίνα. ...Ο Νίκος Κούρκουλος, κατά πολύ νεώτερός του, έκανε θραύση στις νεώτερες Αμερικάνες αλλά και Ελληνίδες που ζούσαν στη Νέα Υόρκη. Σε ένα πάρτι της Μίρκας Μπιρμπίλη την αποχαιρέτησε με ένα ξαφνικό φιλί στο στόμα και ασφαλώς η γυναίκα δεν μπόρεσε να κοιμηθεί όλη τη νύχτα. Μιά άλλη του είχε διαθέσει το Φολκσβαγκενάκι της γιατί τον διευκόλυνε στο παρκάρισμα. ...Όταν κατέφτασε η Μελίτα Κούρκουλου κάτω από τους ουρανοψύστες με τον νεογέννητο Άλκη σ΄ένα καλαθάκι, ο συμπρωταγωνιστής της Μελίνας έβαλε την ουρά στα σκέλια... ...Η Δέσπω Διαμαντίδου στα ντουζένια της, έκανε το σόλο της « δεν θα ξανακοιμηθώ με άντρα » και σειότανε το θέατρο στα χειροκροτήματα. Και πως βλέπει η ηρωίδα του μυθιστορήματος Λέτα ( παντρεμένη με Μαύρο που ζουν στο Χάρλεμ ) την παράσταση του μιούζικαλ : ... Στο διάλειμμα τρύπωσε στα παρασκήνια αλλά δυο σεκιούριτι την εμπόδισαν, μαζί με άλλους, να μπει στο καμαρίνι της Μελίνας. - Είμαι Ελληνίδα, επέμενε. - Δεν πα, να είσαι και η Πασαρέλα, ακούστηκε μια περιπαιχτική φωνή δίπλα της. Ήταν ο Ντίμης Κρίτσας, μετρ της ραπτικής, που κάποτε τη είχε ανεβάσει στη πασαρέλα για ν΄αντικαταστήσει ένα μανεκέν του... Εξεπλάγη που την είδε: - Τι ζητάς στη Νέα Υόρκη; - Θα στα πως μετά. Τώρα θέλω αυτόγραφο από τη Μελίνα. - Αποκλείεται, γιατί μετά τη χούντα δέχεται μόνο δημοσιογράφους και φωτογράφους. - Χούντα; Τι είναι αυτό; - Καλά, από τον Άρη κατέβηκες χρυσή μου; - Κάτι πρέπει να έχει γίνει στην Ελλάδα και δεν το ξέρω, σκέφτηκε η Λέτα και καθώς ακούστηκε το κουδούνι, χαμογέλασε χαζά κι απομακρύνθηκε. ... Στο φινάλε η κυρία Τζάκσον χειροκροτούσε όρθια, φωνάζοντας « Μελίνα – Μελίνα » και τα δάκρυα έτρεχαν στα μάγουλά της κορόμηλο... - Τί έπαθες; Απόρησε ο καβαλιέρος της. - Τι έπαθα; Φούσκωσε από υπερηφάνεια η Λέτα: Ότι θα πάθαινες κι εσύ αν μια χούφτα πατριώτες σου κατακτούσαν το Μπρόντγουεη.
νεαρέ επισκέπτη, παρακίνησε κι΄ένα φίλο σου να διαβάσει αυτά που βλέπεις εσύ και νιώθεις υπερήφανος Ιωάννης Φωκάς ο θαλασσοπόρος Κωνσταντής Γεράκης αντιβασιλιάς του Σιάμ Θόδωρος Griego ο πρώτος Έλληνας που πάτησε στην Αμερική (1528) Μορφές που εξάπτουν τη φαντασία στη παιδική μου αθωότητα, δεν είναι μόνο πρόσωπα που διάβαζα στα σχολικά βιβλία, όπως ο Ηρακλής, ο Οδυσσέας, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Κολοκοτρώνης, αλλά και κάποιοι άλλοι Ελληναράδες που μου τους έμαθε ο πατέρας μου: Ο θαλασσοπόρος::τυχοδιώκτης Ιωάννης Φωκάς και ο κοσμογυρισμένος Κωνσταντής Γεράκης, που έγινε αντιβασιλιάς του Σιάμ! Ψάχνω σε ιχνογραφήματα και χαλκογραφίες παλιών βιβλίων και αντιγράφω φορεσιές της εποχής τους, που θα τους ταίριαζαν. Δημοσιογράφος αργότερα, στην Αμερική, ανακαλύπτω κι ένα τρίτο μυθικό θαλασσοδαρμένο Έλληνα. Ρετσινωτής στις καραβέλες του ισπανικού θρόνου, ο Θεόδωρος Griego, ο πρώτος Έλληνας που πάτησε το πόδι του στην Αμερική, το 1528! [selida]
 Πάνω ο Γεράκης και κάτω ο Θόδωρος κι΄ο Φωκάς, θαλασσοπόροι Ελληναράδες, που έπρεπε να βρίσκονται στα σχολικά βιβλία μας.
( << Έλληνες, υπέροχοι, απίθανοι και τρελοί>> Δημ. Λιμπερόπουλος:εκδόσεις Βασδέκη ) Ιωάννης Φωκάς ( Χουάν Ντε Φούκα ) : Η Ρωσική ακαδημία επιστημών ( 1725 ) δίνει το όνομά του στο στενό που ενώνει τον Ειρηνικό με τον Ατλαντικό στη βόρεια άκρη των ΗΠΑ και ανακάλυψε ο ίδιος. Γεννημένος στο Βαλεριάνο της Κεφαλλονιάς ξενητεύεται και για σαράντα χρόνια οργώνει τους ωκεανούς στην υπηρεσία της ισπανικής βασιλικής αυλής. Από τους χρονικογράφους θεωρείται ισάξιου αναστήματος των Μπαλμπόα και Κορτέζ. Γυρίζοντας από τις Φιλιππίνες το 1587 τον κουρσεύει ο Άγγλος Τομ Κάβεντις και του παίρνει το βιός του, 60 χιλιάδες δουκάτα! Επιστρέφει στη Κεφαλλονιά και πεθαίνει φτωχός στα Μαυράτα. Κωνσταντής Γεράκης : Γεννήθηκε στη Κεφαλλονιά το 1647. Ασχολείται με το εμπόριο, ξενητεύεται και φτάνει ως το Σιάμ, όπου τον συμπαθεί για τη μόρφωση και τη πολυμάθειά του ο βασιλιάς Νουράι και τον διορίζει σύμβουλο και υπουργό του. Όταν αρρωσταίνει ο μονάρχης του αναθέτει την αντιβασιλεία, αλλά οι διεφθαρμένοι αυλικοί, πιόνια της East India Company, τον φυλακίζουν, τον βασανίζουν και τον θανατώνουν με ποδοπάτημα ελέφαντα! Ο Γεράκης αφήνει απογόνους από την Γιαπωνέζα Χριστιανή Ούρσουλα Γιαμάδα, αλλά στην επιδρομή και κατοχή των Βιρμανών ( 1758-67 ) χάνονται τα ίχνη τους. Στη Κεφαλλονιά υπάρχει και σήμερα η οικογένεια Γεράκη.
οι Ελληνοαμερικανοί τον τίμησαν  Ο ανδριάντας του Θεόδωρου που θα στηθεί στο Κλιαργουότερ της Φλώριδας και κατά την ομογενειακή εφημερίδα "Κρητικές αθιβολές " είχε γεννηθεί στη Κρήτη. Κεφαλλονιά και Κρήτη ερίζουν λοιπόν για τον πρώτο Έλληνα που πάτησε στην Αμερική και καλείται κάποιος ερευνητής να βρει την αλήθεια. ( Ο Ωνάσης μου είχε πει ότι ήθελε να χρηματοδοτήσει μιά τέτοια έρευνα, αλλά σκοτώθηκε ο Αλέξανδρος και έπαψε να ενδιαφέρεται για το θέμα:το Ίδρυμα Ωνάση, δεν μπορεί να κάνει κάτι...)
Οι ιστορικοί Ναβαρέτε και Μπάρνει, αναφέρουν και τους Griego Νικόλαο, Ιωάννη και Ματθαίο, γνώστες των υπογείων ρευμάτων, που είχε ο Μαγγελάνος στην αποστολή του στη Παταγωνία. Ο Ιωάννης μάλιστα είχε οδηγήσει και τον Ντρέικ στο λιμάνι της Λίμας στο Περού, και ένας άλλος, ο Γεώργιος, γνώστης των επικινδύνων υφάλων και ρευμάτων, προσλήφθηκε από τον Τομ Κάβεντις, για να μη καραβοτσακιστεί στους βράχους της Χιλής...Ο Μπάνκινχαμ αναφέρει και λεπτομέρειες γιά τον Θεόδωρο, που πριν την κοπανίσει, συνέβαλε στο ρετσίνωμα των ιστιοφόρων που ναυπήγησε ο Ντε Ναρβάεθ, σε αντικατάσταση αυτών που καταστράφηκαν. Δεν παριστάνω τον ιστορικό ή τον χρονικογράφο, αλλά ο Φωκάς, ο Γεράκης, ο Θεόδωρος και οι άλλοι Griego, είναι αξιομνημόνευτοι Ελληναράδες και έπρεπε να υπάρχει σε μουσείο της φυλής το οδοιπορικό τους και ομοιόματά τους, μαζί με τον Ηρακλή, τον Θησέα, τον Οδυσσέα,,ακόμη και τον Τζιμ Λόντο...Θρύλοι, μύθοι και πεχλιβάνηδες, όλοι αντάμα. ΘΟΔΩΡΟΣ ο Κεφαλλονίτης που χόρευε με τους λύκους... Ο Σεραφείμ Κανούτας στο βιβλίο του « Χριστόφορος Κολόμβος, ένας ¨Ελληνας ευγενής», υποστηρίζει την ελληνική καταγωγή του θαλασσοπόρου που ανακάλυψε την Αμερική το 1492. Παραθέτει στοιχεία, που φέρνουν τον Κολόμβο κάτοικο μεν της Γένοβας, απόγονο δε της ιστορικής βυζαντινής οικογένειας των Δισσυπάτων! Γι αυτό ο Μπάμπης Μαλαφούρης στο βιβλίο του Έλληνες της Αμερικής 1528 – 1948 γράφει: « Μέχρις ότου οι ερευνητές εκφέρουν την τελική τους ετυμηγορία για την καταγωγή του Κολόμβου, ο πρώτος Έλληνας που ήρθε στην Αμερική παραμένει κάποιος Θεόδωρος, που αναφέρεται σε ισπανικά κείμενα του 16ου αιώνα Το διάβασα και γω σε κάποιο χρονικό στη βιβλιοθήκη της Ουάσιγκτον, όταν έψαχνα για στοιχεία του Κωνσταντίνου Μπρουμίδη ( από τον Πύργο της Ηλείας ) ζωγράφο και διακοσμητή του Καπιτολίου. Ο Μαλαφούρης μου είχε χαρίσει το βιβλίο του, όπως και στο Μάνο Χατζιδάκι, που με συμβούλεψε να κάνω έρευνα – ρεπορτάζ στο θέμα. Τα λίγα αλλά ενδιαφέροντα στοιχεία είναι: Στις 17 Ιουνίου 1527 σαλπάρει με τις καραβέλες του από το λιμάνι του Σαν Λουκάρντε Μπαραμέδα της Ισπανίας, ο Αδελαντάδο ντον Παμφίλο ντε Ναρβάεθ, που ο βασιλιάς του είχε αναθέσει να κατακτήσει και να διοικήσει την περιοχή μεταξύ του ποταμού Πάλμας στα δυτικά του κόλπου του Μεξικού και του ακρωτηρίου της Φλόριντα. Η αποστολή φτάνει τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου στο Σάντο Ντομίνγκο κι από εκεί αρχίζει εξερευνήσεις στ Φλόριντα και σε άλλες γύρω περιοχές για δέκα ολόκληρα χρόνια! Το 1535 οι Σπανιόλοι περνάνε από την Καλιφόρνια. Αλλά το 1528 οι καραβέλες του Ναρβάεθ έχουν τσακιστεί από ξαφνική φουρτούνα στα βράχια και όπως αναφέρει στα απομνημονεύματά του ο ταμίας της αποστολής Αλβάρ ντε Βάκα, κάποιο μέλος του πληρώματος, ο Griego Θεόδωρος από την Κεφαλλονιά ρετσίνωνε τα καινούργια σκαριά... Αλλά και ο χρονικογράφος Μπάνκινχαμ Σμιθ γράφει: « όταν στα τέλη του Οκτώβρη του 1528 τα ιστιοφόρα φτάσανε στη Φλόριντα – κοντά στη σημερινή Πενσάκολα – μερικοί ιθαγενείς ανεβήκανε στη ναυαρχίδα του Ναρβάεθ. Τους δώσανε δωράκια και προθυμοποιηθήκανε να κουβαλήσουνε από τη ξηρά νερό στα πλοία. Μαζί τους πήγε και ο Θεόδωρος, που δεν ξαναγύρισε. Ήταν ο πρώτος λευκός που έζησε με τους Ερυθρόδερμους...» Ο Μάνος Χατζιδάκις πείραζε το μέλος του θιάσου του μιούζικαλ Μάικλ Βασιλείου ( από τους πιό πειστικούς Ινδιάνους ταινιών του Χόλιγουντ ) μήπως είναι απόγονος του Θεόδωρου Griego... « Στα 1540 μια άλλη αποστολή, του Ντε Σότο, που έφτασε κοντά στο σημερινό Μόμπιλ της Αλαμπάμα, έμαθε πως κάποιος Θεόδωρος ζούσε με τους ιθαγενείς, αλλά τελικά δεν βρήκαν τα ίχνη του.Ο Θεόδωρος Griego αναφέρεται σε πολλά ισπανικά χρονικά εκείνης της ηρωικής εποχής. Μια εκδοχή λέει ότι τον σκότωσαν οι ντόπιοι... Άλλες μαρτυρίες για τους Έλληνες της εποχής των θαλασσοπόρων: Ο Ισπανός Ναβαρέτε και ο Άγγλος Μπάρνει, ιστορικοί και οι δυο, αναφέρουν για τρεις Έλληνες , τους Νικόλαο, Ιωάννη, Ματθαίο, που τους χρησιμοποίησε ο Μαγγελάνος στην αποστολή του στη Παταγωνία... Το 1578 ο Σερ Φράνσις Ντρέικ έφτασε στο Βαλπαράισο της Χιλής και χρησιμοποίησε τον Ιωάννη Griego για να τον μπάσει στο λιμάνι της Λίμας, στο Περού... Το 1588 ένας άλλος Έλληνας, γνώστης των ρευμάτων και των υφάλων, οδηγεί τον Άγγλο πειρατή της βασιλικής Αυλής, Τομ Κάβεντις, στα άγρια νερά της Χιλής. Το όνομά του Γεώργιος Griego...Όλοι αυτοί οι ηρωικοί Griego με κάνουνε να ριγώ. Είναι σαν τον Οδυσσέα, ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη, μπροστά στο Κύκλωπα...Εκείνη την εποχή το Βυζάντιο είναι υποδουλωθεί στη τουρκιά και πουθενά δεν υπάρχει ελεύθερη ελληνική γη...Οι μορφωμένοι και έχοντες ταξιδεύουν με το αδούλωτο πνεύμα τους, οι άλλοι, οι μη έχοντες, αγράμματοι ή με λίγα κολυβογράμματα, ζούν στη σκλαβιά, στη μιζέρια, στη ντροπή, στην οιμωγή...Κάποιοι όμως, κυρίως με ναυτική παράδοση, μπαίνουν στη δούλεψη θαλασσοπόρων και κάτω από τα φουσκωμένα πανιά δραπετεύουν από τη σκλαβιά... Έτσι και ο Θεόδωρος παρατάει τον «πολιτισμένο κόσμο», πηδάει από την γαλέρα στον «απολίτιστο», λουφάζει ώσπου να σηκώσουν άγκυρα τα σπανιόλικα ιστιοφόρα και μετά αρχίζει να χοροπηδάει απελευθερωμένος...Όχι για πολύ όμως, γιατί οι γαλέρες ξανάρχονται και ακολουθάει τους ιθαγενείς στα βουνά... Ένας Έλληνας λοιπόν χόρεψε πραγματικά με τους λύκους πολύ πιό μπροστά από το Χολιγουντιανό μύθευμα...  
κλικ εδώ για την συγκλονιστική καριέρα του ΑΝΤΩΝΗ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗ πρωταθλητή Ευρώπης και παγκόσμιου τσάμπιον στη πυγμαχία Οι παλιοί αθλητικογράφοι τον ξέχασαν, ανακαλύψτε τον εσείς οι νεώτεροι. ένας Έλληνας μνημονεύεται κάθε Πρωτομαγιά στις ΗΠΑ Την πρώτη δεκαετία του 1900, οχτακόσιοι περίπου Έλληνες μετανάστες δούλευαν στα ανθρακωρυχεία του νότιου Κολοράδο, που κύριος μέτοχος τους ήταν ο μεγιστάνας του πλούτου Τζον Ντ. Ροκφέλερ. Η εκμετάλλευση των εργαζόμενων ήταν τέτοια, που συχνά γινόντουσαν απεργίες, υπό την αιγίδα μάλιστα του νεοσύστατου σωματείου εργατών μεταλλείων των ΗΠΑ. Η πιο ιστορική και αιματηρή απεργία έγινε στα ανθρακωρυχεία του Λάντλοου το 1913-14, όταν από τους 13.000 εργαζόμενους απεργήσανε οι 11.000 που αντιπροσώπευαν 21 εθνικότητες. Ανάμεσα τους και οι Έλληνες με αρχηγό κάποιο παλληκάρι τον Κρητικό Λούη Τίκα. Το Πάσχα του 1914, η πολιτοφυλακή και οι μπράβοι των εργοδοτών, πρώην κακοποιά στοιχεία, εκτέλεσαν εν ψυχρώ, με μυδραλιοβόλα, μια ομάδα απεργών και τα γυναικόπαιδα τους, που έμεναν σε μια κατασκήνωση. Κυριολεκτικά λύ ντσαραν και τον Λούη Τίκα, που οι απεργοί λάτρευαν. Η «σφαγή των αθώων», όπως έγραψε η εφημερίδα του Ντένβερ, ξεσήκωσε την κοινή γνώμη και τους διανοούμενους της Αμερικής. Έγινε έρευνα από το Κογκρέσο, που κατεδίκασε χωρίς επιφυλάξεις τους εργοδότες και ονομαστικώς τον Ροκφέλερ. Το όνομα του συμπατριώτη μας Λούη Τίκα, έγινε από τότε σύμβολο στο εργατικό κίνημα της Αμερικής και μνημονεύεται κάθε Πρωτομαγιά. στη φωτο του 1966, με τον εγγονό του Τζον Ντ. Ροκφέλερ, Νέλσον, κυβερνήτη της Νέας Υόρκης κι΄αργότερα αντιπρόεδρο των ΗΠΑ. Ήταν ο πρώτος καιρός της παραμονής μου στην Αμερική και ιδέα δεν είχα περί Λούη Τίκ 
προστέθηκε στις: Πέμπτη 10.02.2005
|
|
|
