.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::



Δημοσιογραφία και τσίρκο


εγχειρίδιο δημοσιογραφικής μαγειρίτσας και τηλεοπτικών καρυκευμάτων-αναβολικών

οι παραθυρατζήδες των δελτίων ειδήσεων, θυμίζουν τους αθλητές που παίρνουν αναβολικά

          Βέρνερ Φράνκε: αποβλακώνουν τη κοινή γνώμη σκόπιμα

 

          

  

 και "οι θίασοι των οκτώ"

Το δημοσιογραφικό ρεπορτάζ ανέκαθεν μπερδευόταν με τη λογοτεχνική φαντασία. Όταν ο Δουμάς έγραφε σε συνεχόμενες επιφυλλίδες  τις περιπέτειες  « οι Τρεις Σωματοφύλακες» έφτασε η στιγμή να δώσει τέλος και σε έναν από τους ήρωές του, τον καλοκάγαθο  Άθω, που δέχτηκε θανάσιμο χτύπημα από ξιφομάχο του σατανικού  Ρισελιέ.Τι ήτανε να το κάνει... Οι  κυράτσες και οι γαβριάδες της αγοράς του Παρισιού, εξεμάνισαν και συγκεντρώθηκαν μπροστά στην   εφημερίδα του εκδότη Κλεμανσό, που αναγκάστηκε στο πετροβόλημα και τις αποδοκιμασίες, να βγάλει τον συγγραφέα  στο μπαλκόνι για  να καθησυχάσει το πλήθος: « Ο τίμιος Άθως δεν απόθανε, μόνο είναι κλινίρης στο νοσοκομείο της Αγίας Θέκλας και σε λίγες ημέρες θα εξορμήσει ξιφήρης  κατά των αντιπάλων του...»

Στα καθ΄ημάς είχαμε στην «Ακρόπολι» τον Τσακιτζή, εφέ του Αιδινίου, και στις αθλητικές εφημερίδες τον Τζιμ Λόντο, που τον έβαζαν  ο Κριναίος και ο Ζαμαρίας να κατατροπώνει ανθρωπόμορφα τέρατα και σαμουράι, που ντροπιασμένοι κάνανε χαρακίρι! Ήταν μιά εποχή που οι ξένες ειδήσεις φτάνανε με καθυστέρηση και οι δημοσιογράφοι καταφεύγανε στη φαντασία και στην υπερβολή για να ταίσουν το αδηφάγο αναγνωστικό κοινό. Το σερβίρισμα του πιό εντυπωσιακού ψευδολογήματος έδινε και την μεγαλύτερη κυκλοφορία. Σήμερα η τηλεόραση φέρνει αυτοστιγμή και τα πιό συνταρακτικά γεγονότα μπροστά στο καναπέ μας και οι αναγνώστες έχουμε πάθει ανοσία στη βία, στο έγκλημα, στα ολοκαυτώματα, στους βομβαρδισμούς, στις PapadrG5θεομηνίες, στη φρίκη του θανάτου. Κάποτε, μιά φωτογραφία εκτέλεσης στο Γουδί, ανατρίχιαζε, σήμερα ο εξολοθρεμός χιλιάδων ανθρώπων, από ένα τσουνάμι ή ένα βομβαρδισμό, είναι κάτι το συνηθισμένο... Η εικόνα καλύπτει τον λόγο. Μιά ζειμπεκιά του Παπανδρέου σε σκυλάδικο μπορεί να μπει αντί μιας σοβαρής τροπολογίας που πρότεινε στη Βουλή...

Γι΄αυτό λοιπόν οι ευπρεπείς και σοβαροί  σχολιογράφοι  και ρεπόρτερ, έχουν αποσυρθεί, γιατί  δεν μπορούν  να προσθέσουν τίποτα στα γεγονότα που τρέχουν και καλύπτουν το ένα το άλλο, αλλά κυρίως  να γίνουν συνταγές των μαγείρων των εύπεπτων εδεσμάτων και  πιασάρικων εκπομπών.  Αλλά κι΄αν γράφουν σε εφημερίδα, ποιός τους διαβάζει, αφού ο αναγνώστης  Papaxelasαγοράζει για τις  κασέτες και τα πορνό... Με λίγα λόγια  αν ο σοβαρός μάγειρας  δεν χρησιμοποιήσει και ολίγη απλυσιά  στο πατσά , χάνει τη πελατεία κι΄απολύεται από το φαγάδικο φαστ φουντ... Η ιστορία είναι γνωστή με τον βασιλιά Γεώργιο τον Α΄, που έφαγε σ΄ένα μαγέρικο πατσά κι΄έγλειφε τα δάχτυλά του. Κι΄όταν ζήτησε από τον μάγειρα του παλατιού να του φτιάξει πατσά, δοκιμάζοντάς τον  ρώτησε γιατί δεν έχει την ευωδιαστή  γεύση του μαγέρικου. Κι΄ο μαγειρας του απάντησε, γιατί μεγαλειότατε ο νόστιμος πατσάς πρέπει νά χει και ολίγον σκατό από τα άντερα! 

  Ο Παπαχελάς λ.χ. πριν βγάλει τους "Φακέλους" του, είναι φακελωμένος από το μαγέρικο της  agb. Παράδειγμα οι θαυμάσιες εκπομπές και τα καταπληκτικά ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ, που σύμφωνα με τα κοντέρ των διαφημιστών, πατώνουν. Άλλο και τούτο, που όπως θά λεγε ο Λαζόπουλος, θέλει ειδική ανάλυση της κυρα Ανθούλας, που ξελιγώνεται στα γέλια μπροστά στο Ντάτσουν του...  

 Σήμερα δεν υπάρχουν Μελάς, Ψαθάς και Τσιφόρος  αλλά μόνο αστρολόγοι, χαρτορίχτες, μάγειροι, μοντελίστ, ξέκωλες και γραφικοί, που έχουν γνώμη επί παντός επιστητού. Ακόμη και οι πνευματικοί άνθρωποι σιωπούν κι΄αν έχουν να πουν κάτι το γράφουν σε βιβλίο, που κι΄αυτό μπορεί να περάσει εντελώς απαρατήρητο, αν δεν γίνει σουξέ... Δυστυχώς βρισκόμαστε στην εποχή των σουξέ της δισκογραφίας, των εκδόσεων, της δημοσιογραφίας, των εκπομπών και των δελτίων ειδήσεων!  Όχι πως  δεν υπάρχουν σήμερα  ταλαντούχα και αστραφτερά μυαλά στη τηλεόραση... Υπάρχουν, αλλά πέρασε  πάνω τους η θεαματικότητα σαν οδοστρωτήρας και τα συνέθλιψε... Πιστέψτε με, ότι τίποτα δεν θα μείνει, ούτε από τις προκάτ συνεντεύξεις και τις "αποκαλυπτικές" εκπομπές, μήτε  από τους θιάσους και τα τσίρκα των ηλεκτρονικών ΜΜΕ. Γιατί η αδέκαστη ιστορία αγνοεί τα σκουπίδια...  

  

                  το χειροκρότημα της γαλαρίας

                    και το γέλιο της Ανθούλας...

 

XatzinN100Τα βραδινά δελτία ειδήσεων, έχουν επινοήσει τους ρεπόρτερ ηθοποιούς, κασκαντέρ κλόουν και διασκεδαστές, που σερβίρουν σχόλια και κρίσεις του τζερτζελέ και του χαβαλέ. Όπως ο Λαζόπουλος έχει ανακαλύψει την δικιά του Ανθούλα του ακατάσχετου γέλιου... Βέβαια υπάρχουν και  αξιόλογοι δημοσιογράφοι στα πάνελ των παραθύρων,  αλλά μπροστά στο κρεσέντο από τις άριες που βγάζουν οι φάλτσες πριμαντόνες του θιάσου, εμπλέκονται κι΄αυτοί στη παπαρολογία, για να μη περάσουν απαρατήρητοι, ως κομπάρσοι του θιάσου...

Θαυμάζω τον "κυρίαρχο των οκτώ", που με την δεξιοτεχνία και αντοχή του, ως  θηριοδαμαστής συγκρατεί  και ηρεμεί τα θηρία της ζούγκλας του τσίρκου, αλλά και καρπαζώνει συχνά  τους κλόουν του θιάσου, που δεν διστάζει και να αποπέμψει.  Μιιά ύαινα δεν φτουράει  ανάμεσα στα λιοντάρια, σχολίασε θαυμαστής του μέγα καρατερίστα Κακαουνάκη και του μέγα ρολίστα Τράγκα. Ρώτησαν τον Χατζηνικολάου, γιατί επιμένει στο δίδυμο αυτό και χαμογέλασε: Μου δίνει το χειροκρότημα της γαλαρίας, είπε...  Η γαλαρία όμως, εξασφαλίζεται με το σκατό του πατσά, το κουρδιστό γέλοιο της Ανθούλας, αλλά και το κύρος του Ecali club! Προτείνω, από καιρό σε καιρό,να βάζει ο  γκράν σεφ στη συνταγή  του μεζεδικλίκια του Λαζόπουλου  και οι  Κακαουνάκης Τράγκας  να σαλτάρουν πάνω στο Ντάτσουν του γύφτου. Θα σπάσουν τα κοντέρ της agb... 

Kakaoun2  TragasG1 Lazopoulos  

ο συντάκτης του  κειμένου αυτού δεν παραβλέπει ότι δημοσιογράφοι των δελτίων ειδήσεων και των παραθύρων προσπαθούν, υπό την δαμόκλειο σπάθη της θεαματικότητας, να  κάνουν καλά τη δουλειά τους . είναι αναγκασμένοι όμως, λόγω συναγωνισμού, να υπερβάλλουν και μερικοί να εισαγγελεύουν... 

                                                                                                                                                                           

[selida]

20.006 π.Χ.- 2006 μ.Χ.

 πως πέρασε ο καιρός... και μυαλό δεν βάλαμε

HomoXΟι πρωτόγονοι  άνθρωποι δεν είχαν "άγιες ημέρες", όλες είχαν την ίδια ανατολή και δύση,δεν ήξεραν για μήνες και χρόνους, παρά μόνο για τις εποχές της ζέστης, του κρύου και των παγετώνων. Οι προ-προ-προγονοί μας κοιμόντουσαν στις σπηλιές και έκαναν τη τσάρκα τους ολόγυμνοι, με μοναδική έγνοια τους το φαγητό και το Protogonoi2σεξ. Δεν είχαν ιδέα από γιορτές και το πανηγύριζαν μόνο αν καμάκωναν κανα ελάφι ή κανα μανούλι... Πολύ αργότερα άρχισαν να κρύβουν τη γύμνια τους (να και το πρώτο αντρικό συνολάκι στη φωτο).  

 Εμείς έχουμε κάποιες ξεχωριστές ημέρες, που τις γιορτάζουμε, ιδιαίτερα τις θρησκευτικές.  Ένας χρόνος φεύγει, ο άλλος έρχεται και ο άνθρωπος εξακολουθεί να οδοιπορεί σε έναν αέναο αγώνα επιβίωσης ως καλυτέρευσης της ζωής του. Και κάποιες στιγμές, προσπαθεί να ξεκαθαρίσει τη  θολούρα σκέψης του -ανάλογα με τις συνθήκες περιβάλλοντος και παιδείας του- αν δηλαδή  υπάρχει μιά δημιουργός  υπερδύναμη των πάντων με νοημοσύνη και συναίσθημα, την οποία μπορεί να δοξολογεί. να προσεύχεται σ΄αυτή και να ζητάει έλεος για τις Neadertal2αμαρτίες του... Αλλά αν είναι αμαρτωλός, τότε πρέπει να έχει άφεση αμαρτιών από την υπεύθυνη γενεσιουργό δύναμη που τον δημιούργησε...

Μπαίνοντας στο 2006, εμείς οι Έλληνες δεν πρέπει να είμαστε και τόσο δυσαρεστημένοι με τα  δεινά που μας βρήκανε το χρόνο που έφυγε, γιατί ούτε τσουνάμι  μας έπνιξε, ούτε ξενόφερτοι στρατοί κατέχουν το τόπο μας, ούτε λαμπαδιάζουμε και ακροτηριαζόμαστε  από μπόμπες, ούτε τα παιδιά μας πεθαίνουν από δίψα, ασιτία και αρρώστειες... Τα «δεινά» μας είναι ασήμαντα μπροστά σ΄αυτά άλλων περιοχών κι΄ αν δεν ζούσαμε με τον φόβο κάποιου δυνατού σεισμού, τότε θα μπορούσαμε να πούμε πως τη σκαπουλάραμε και εφέτος...

Οι οικονομικοί πρόσφυγες, το Αιγαίο, το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, η ονομασία Μακεδονία, δεν θα είναι απολύτως τίποτα για τα δισέγγονά μας, που ίσως θα αντιμετωπίσουν σε παγκόσμια κλίμακα φοβερά φυσικά γεγονότα, αλλά και αναρχίας... Τυχεροί εμείς, που δεν θα ζήσουμε την παγκοσμιοποίηση του τρόμου. Ακόμη και της καταστροφής της χλωρίδας, της πανίδας, ακόμη και του τέλους του ευλογημένου μας πλανήτη, που οι ίδιοι τον καταντήσαμε καταραμένο...

Καλή χρονιά λοιπόν και  για το ένα εκατομμύριο Έλληνες που κάνανε γιορτές με Sokratsxolio τραπεζικές κάρτες του 2005 και  θα ταράζουν τον ύπνο τους  το 2006.. Πόσο πιό ευτυχισμένοι, ήσαν οι πρόγονοί μας, που βόλταραν χωρίς τραπεζικές υποχρεώσεις...Κι΄αυτοί όμως, ήσαν τα ίδια σκατά σαν και μας τους τωρινούς - και ασφαλώς οι περισσότεροι δεν έχουμε το dna των αρχαίων Ελλήνων, αλλά το κλίμα διαμορφώνει το παλιοχαρακτήρα μας. Θα το διαπιστώσετε στην επόμενη σελίδα.

 

(δίπλα, από τη στήλη μου FLASH BACK στις "Εικόνες' - δεκαετία  90)

[selida]

οι προαιώνιοι "κωλοέλληνες"

από το "Έλληνες, υπέροχοι, απίθανοι και τρελοί":

ELLINESΌμορφα και ωραία όλα αυτά  που γράφω στο βιβλίο μου " Έλληνες, υπέροχοι, απίθανοι και τρελοί", αλλά  στη προαιώνων δόξα μας, βρίσκουμε και τα τρωτά της φυλής. Σίγουρα δεν μπορούμε να ισχυριστούμε οι σημερινοί κάτοικοι αυτής της κόχης της Γης, ότι δαιωνίζουμε το dna των προγόνων μας, αλλά λόγω κλίματος το διατηρούμε. Άλλοι ειδικοί πρέπει ν΄ασχοληθούν με αυτό το θέμα, εγώ θα μιλήσω δημοσιογραφικά. Όπως ο καθένας μας το βιώνει γύρω του  και το αμπελοφιλοσοφεί στο καφενείο και στο πιοτό.  Ο καραγκιοζοπαίχτης- μπεχλιβάνης- ηθοποιός Νικ Ντένις-Καναβάρας  (θα τον συναντήσετε σε άλλο κεφάλαιο) μου είχε πει "Έλληνες ένδοξοι: είμασταν, τί είμασταν, σκατά που λιπαίναμε ακόμη και λουλούδια π'ανθίζανε". 

Στον επίλογο του βιβλίου τονίζω , ότι δεν θα ήθελα να το τελειώσω  μόνο με κολακείες για τους συμπατριώτες μας.Το έγραφα την εποχή που ο Μάικ Δουκάκης διεκδικούσε την θέση του προέδρου των ΗΠΑ  και είδα  σε αμερικανική εφημερίδα απόσπασμα λόγου του  από τον Επιτάφιο του Περικλή. Μου είχε πει και ο Τέλης Σαβάλας, ότι δεν θα τον ψήφιζε, γιατί ανήκε στους Ρεπουμπικάνους και... Η  σκέψη μου γύρισε  πίσω χιλιάδες χρόνια... Στην προαιώνια ζήλεια και στο φθόνο των προγόνων μας, την παντοτεινή κατάρα  μας...

Φίλοι μου, ευχαριστώ που με διαβάσατε. Αλλά συχωρέστε με, γιατί αφού σας έδωσα ρόδο να μυρίσετε, στον επίλογο μου, σας αγκυλώνω την καρδιά με το αγκάθι του... Το κείμενο αυτό είναι ένα είδος ρεπορτάζ-επιστροφής στο χρόνο, που δείχνει ότι οι Έλληνες ήσαν πάντοτε Έλληνες! Εμπρός λοιπόν στα ρεπορτάζ-ανταποκρίσεις προ Χριστού, φρεσκογραμμένα πάνω σε πάπυρους...

Θεμιστοκλής ο Μέγας, πέθανε στην εξορία!

 Είδηση: Στη τελευταία συνεδρίαση, οι Τριάκοντα άρχοντες (τύραννοι) αποφάσισαν να μεταστρέψουν το βήμα της Πνύκας, ώστε ο ρήτορας να μη βλέπει προς τη θάλασσα. Η απόφαση των κυβερνώντων σχολιάστηκε ευμενώς υπό του κόμματος των Ολιγαρχικών, διότι η θέα προς τη θάλασσα θυμίζει ελεύθερους αδούλωτους ναύτες, κελευστές και καπετάνιους, που οι ιδέες τους είναι δημοκρατικές. Αντίθετα, η αντιπολίτευση στηλίτευσε τη συμβολική απόφαση, που πάρθηκε προς τιμή των αγροτών που αντιδρούν λιγότερο στον αυταρχισμό των κυβερνώντων...

Επεξηγηματικά: Όταν ο Θεμιστοκλής είχε γίνει Άρχοντας, άρχισε να οχυρώνει τον Πειραιά, γιατί εκεί θα έφταναν οι Πέρσες με το στόλο τους. Η αντιπολίτευση αντέδρασε, αλλά όλοι μαζί αντιμετώπισαν στον κοινό κίνδυνο τους επιδρομείς. Μετά τη νικηφόρο ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Θεμιστοκλής αποτελείωσε τα έργα κι ο Πειραιάς έγινε το μεγάλο επίνειο της λαμπρής Αθήνας και οι ναυτικοί, αναπόσπαστη δύναμη του λαού. Ο Σαλαμινομά-χος είχε πια μαζί του τις λαϊκές τάξεις. Ο Αριστοφάνης, φανατικός ολιγαρχικός, ειρωνεύεται στους Ιππείς τον Θεμιστοκλή, που έκανε τον Πειραιά των μαουνιέρηδων εξάρτημα των Αθηνών της ελίτ. Ο Πλούταρχος όμως, σχολίασε ότι "η Αθήνα προσκολλήθηκε στον Πειραιά και η στεριά στη θάλασσα, με αποτέλεσμα ν' αυξηθούν τα δικαιώματα του λαού και να μειωθούν εκείνα της αριστοκρατίας".

Είδηση: Ο Θεμιστοκλής αποφάσισε, με τους πόρους από το μεταλλείο ασημιού του Λαυρίου, να χρηματοδοτήσει τη δημιουργία μεγάλου εμπορικού και πολεμικού στόλου. Τα έσοδα από το μετάλλευμα δανείζονται σε πλούσιους Αθηναίους, οι οποίοι αντί τόκων υποχρεούνται να κατασκευάσουν από μια τριήρη.

Σχολιασμός: Με αυτό το μεγαλοφυές σχέδιο, αντί να μοιραστούν οι Αθηναίοι τα κέρδη από το μετάλλευμα (κατά κεφαλήν όπως συνηθιζόταν), η Αθηναϊκή Δημοκρατία απόχτησε στόλο από 180 τριήρεις και άλλα 100 μικρότερα πλοία, που έφταναν τότε ως τον Εύξεινο Πόντο!

Είδηση: Ο Αριστείδης αντέδρασε επίμονα στην κατασκευή αθηναϊκού στόλου. Ι Μετά θυελλώδη συζήτηση στη λαϊκή συνέλευση, επεκράτησε η άποψη |του Θεμιστοκλή. Κατόπιν ψηφοφορίας, ο Αριστείδης εξορίζεται.

Σχολιασμός: Η δημιουργία στόλου κατέστησε την Αθηναϊκή Δημοκρατία πρώτη Ι ναυτική δύναμη, έδωσε εργασία σε μαστόρους, τεχνίτες, ναυτικούς εισαγωγείς, εμπόρους, συσσώρευσε πλούτο στο Κράτος και στους πολίτες και Ι ανέδειξε σε ηγετική μορφή τον Θεμιστοκλή. Προσωρινά όμως, γιατί η Ι αθηναϊκή οικονομία μετατοπίστηκε από την αγροτική πολιτική, στη ναυτιλία και στο εμπόριο. Οι μικρομεσαίοι, καλλιεργητές, βιοτέχνες, εργαζό-Ιμενοι, έγιναν αμελητέα ποσότητα... Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν οι ολιγαρχικοί γαιοκτήμονες, μετέστρεψαν την πλειοψηφία του λαού εναντίον των (δημοκρατικών του Θεμιστοκλή και τον γκρέμισαν από το βάθρο του, τον συνέτριψαν.  Εκτακτο παράρτημα: "Ο εξορισμένος προδότης Θεμιστοκλής, πέθανε στην Περσία." Επεξηγηματικά: Ο Θεμιστοκλής εξορίστηκε, όταν ξέπεσε από το αξίωμα του, γιατί είχε Ιαντιταχθεί στην αντιπερσική πολιτική, των διαδόχων του. Ο νικητής των (Περσών θεωρούσε πλέον ως επιτακτικότερη ανάγκη την εξουδετέρωση Ιτης αλαζονικής Σπάρτης, που ξεσήκωνε κι άλλες ελληνικές πόλεις κατά της Αθήνας. Οι Σπαρτιάτες με πράκτορες τους συκοφάντησαν τον Θεμιστοκλή ως... κατάσκοπο των Περσών! Αυτό συνέφερε το Ολιγαρχικό Ικόμμα, το ασπάστηκε, το κατάγγειλε και ενώ δημεγέρτες του ξεσήκωναν Ιτους Αθηναίους, ο Θεμιστοκλής μόλις και πρόλαβε να φυγαδευτεί από φί-Ιλους του. Κατέφυγε στην αυλή του ηττημένου του Ξέρξη, γιατί όπου Ιαλλού κι αν πήγαινε θα τον εύρισκαν οι ολιγαρχικοί και θα τον κομμάτιαζαν. Έτσι ο νικητής των Περσών ηττήθηκε μόνο από τους συμπατριώτες Ιτου και πέθανε με το στίγμα του προδότη!

[selida]

 Κίμωνας ο λαοπλάνος  

καιροσκόπος-τσαρλατάνος 

Είδηση: Πάπυρος συμπολιτευόμενος:

Ο Κίμωνας είναι ο ηγέτης που ονειρεύεται ο κάθε πολίτης της Αθήνας. Οι τριήρεις του φτάσανε ως τα παράλια της Μακεδονίας και της Θράκης και αποβιβάσανε στρατιές φτωχών Αθηναίων. Ο αποικισμός άρχισε με χρηματοδότηση από το προσωπικό ταμείο του Κίμωνα.

 Πάπυρος, παράνομος, αντιπολιτευόμενος: Ο ολιγαρχικός Κίμωνας, αφού κατασυκοφάντησε τον δημοκρατικό Θεμιστοκλή και συμμάχησε με τον βασιλιά της Σπάρτης, έβαλε στο χέρι το κρατικό ταμείο. Μοιράζει χρήματα στις λαϊκές τάξεις, τις αποτραβάει από τα πολιτικά τους καθήκοντα και τις στιβάζει στις τριήρεις που έφτιαξε ο Θεμιστοκλής για την άμυνα της Αθήνας. Οι πρώτοι άποικοι φτάσανε στα Μακεδόνικα παράλια, για να γίνουν ο φόβος κι ο τρόμος των ντόπιων...

 Ο Πλούταρχος σχολιάζει σχετικά: "Οι Αθηναίοι ταξιδεύοντας ακατάπαυστα, με το δόρυ στο χέρι, αποκτούν στις εκστρατείες πολεμική πείρα και στρατιωτική κατάρτιση. Οι σύμμαχοι τους (πλην των Σπαρτιατών, φυσικά) δείχνουν απροθυμία να στρατεύονται. Έτσι συνηθίζουν να φοβούνται τους Αθηναίους, να τους χρηματοδοτούν και να τους κολακεύουν. Σιγά-σιγά, γίνονται υποτελείς και δούλοι της Αθήνας".

Για μερικά χρόνια ακολουθούν όλο ευχάριστες ειδήσεις για την πολι,τι-κή και στρατιωτική ιδιοφυία του καιροσκόπου Κίμωνα, που έχοντας συμμαχήσει με τη Σπάρτη, φτάνει ως τα παράλια της Καρίας και της Λυδίας. Κοντά στην τελευταία, στο στόμιο του ποταμού Ευρυμέδοντα, κατατροπώνει τον Περσικό στόλο. Και αμέσως μετά, τον μικρό Φοινικικό. Και ξαφνικά αρχίζουν οι συμφορές:

 Έκτακτα παραρτήματα:  Μεγάλη ήττα των Αθηναίων στο Δράβησκο των Σερρών. Πανωλεθρία του Κίμωνα στη Θράκη, με 10.000 νεκρούς! Αφύπνιση του αθηναϊκού λαού, μπροστά στις τραγωδίες. Ξεσηκωμός των δημοκρατικών μαζών κατά των ολιγαρχικών.

Ο Περικλής ζητάει να δικαστεί ο φταίχτης.

* Ο Κίμων σε δίκη. 

* Ο Κίμων αθωώθηκε!

* Σεισμός στη Σπάρτη, με 20.000 θύματα!

 Σεισμός και στους ολιγαρχικούς της Αθήνας, με απόφαση εξορίας του  Κίμωνα.

Αν ζούσε ο Περικλής

σίγουρο θα τον εξόριζαν! 

Με την πτώση του ολιγαρχικού Κίμωνα, αρχίζει η ακμή της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, με ηγέτη τον Περικλή, που αν και ήταν πλούσιος γαιοκτήμονας, αγκάλιασε κι αγκαλιάστηκε από τον λαό. Ένα λαό που ως τώρα άγετο και φέρετο από δημαγωγούς κι ήταν τυχερός που του 'λαχε για ηγέτης μια προσωπικότητα με την τιμιότητα, τα προσόντα και την ακτινοβολία του Περικλή.

Καθώς όμως ο Περικλής έκανε ανασύνταξη των δημοκρατικών δυνάμεων της Αθήνας, η ολιγαρχική Σπάρτη άπλωνε την επιρροή της στις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις. Είχε ακόμη φίλους στους ολιγαρχικούς της Αθήνας, που πανηγύριζαν κάθε αποσκίρτιση παλιών συμμάχων της. ι Αλλά κι ο Περικλής διέθετε πράκτορες στη Σπάρτη, όπου ο βασιλιάς της Πλειοστάναξ κατηγορήθηκε για δωροδοκία και καταδικάστηκε σε θάνατο. Τελικά Αθήνα και Σπάρτη υπόγραψαν ειρήνη. Και ο Περικλής άρχισε να Ι επιδίδεται στα μεγαλοφυή έργα του, που ήταν η εφαρμογή της πολιτικής Ιελευθερίας, η καλλιέργεια της ανθρώπινης διάνοιας, η δημιουργία της τέ-Ιχνης στον υπέρτατο βαθμό του ωραίου, η ανάπτυξη της Παιδείας και η | πάταξη της τεμπελιάς. 

Είδηση:  Πάπυρος συμπολιτευόμενος: Ανεργοι πολίτες (κληρούχοι) στέλνονται στις αποικίες.

Πάπυρος αντιπολιτευόμενος: Κινδυνεύουν οι αθηναϊκές αποικίες από τα αποβράσματα της κοινω-Ινίας που αποστέλλονται εκεί.

Σχολιασμός: Ο Περικλής έστελνε στις αποικίες όχι μόνο τους άνεργους της Αθήνας  για να ξεκινήσουν σ' αυτές καινούργια δημιουργική ζωή, αλλά και τους  αργόσχολους νέους σε πολύμηνα θαλασσινά ταξίδια. Όταν γύριζαν, είχαν γίνει τέλειοι ναυτικοί. 

 Είδηση: Πάπυρος συμπολιτευόμενος: Ο  Περικλής αποφάσισε να ολοκληρωθούν τα οχυρωματικά έργα. Αρχισε η ανέγερση του Ναού της Θεάς Αθηνάς στην Ακρόπολη.

Πάπυρος αντιπολιτευόμενος: Ο Περικλής κατασπαταλάει το δημόσιο χρήμα σε άχρηστα οχυρωματικά έργα και σε πανάκριβους Ναούς και αδριάντες.

 Έκτακτο παράρτημα: Όλες οι πολιτικές μερίδες των κομμάτων συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, τάσσονται εναντίον του Περικλή.

Σχολιασμός: Ακόμη και φανατικοί δημοκράτες έρχονταν σε συνεννόηση με τους ολιγαρχικούς, γιατί ο σώφρων πατριώτης και δίκαιος Περικλής έβλαπτε τα μικρά ή μεγάλα συμφέροντα τους. Ευτυχώς ο δημιουργός του Χρυσού Αιώνα των Αθηνών, πέθανε ξαφνικά, αλλιώς, σίγουρα, θα είχε την τύχη του Θεμιστοκλή. Κι αυτό συνάγεται από τη συμπεριφορά των συμπολιτών του, που του καταλόγισαν μετά θάνατο όλες τις συμφορές που έπληξαν μετά την Αθηναϊκή Δημοκρατία. Κατακαυμένε Περικλή, τι σου 'μελλε να πάθεις, που λέει κι ο σύγχρονος λαϊκός στιχουργός. Καλά που άφησες πίσω σου, στους αιώνες τους άπαντες, τον Παρθενώνα και τη φήμη σου, που την χρωστάς κατά πολύ στον Επιτάφειό σου για τους πεσόντες στον Πελοποννησιακό πόλεμο:

"Έχουμε πολίτευμα που δε ζηλεύει τους νόμους των γειτόνων μας. Κι έπειτα εμείς οι ίδιοι είμαστε το πρότυπο για μερικούς και δεν αντιγράφουμε τους άλλους. Κι επειδή το πολίτευμα μας είναι θεμελιωμένο όχι πάνω στους λίγους μα στη μεγάλη πλειοψηφία του λαού, το λέμε Δημοκρατία.

προστέθηκε στις: Τρίτη 20.12.2005

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster