.  » αρχική σελίδα

 :: Επιλέξτε θέμα προς προβολή ::



a.o.










LIBERO  DORO

Ο  Ηλίας  Καζάν μιλάει
για  το  Αμέρικα-Αμέρικα 

Είχα  πει  στον  Μάνο  Χατζιδάκι  να  ρωτήσει  τον  Ηλία  Καζάν  αυτό  που  δεν  τολμούσα  εγώ. Τον  ρώτησε  και  του  απάντησε : Ναι  πήγα  εναντίον  των  πρώην  κομμουνιστών  συντρόφων  μου  του Χόλιγουντ,  όταν  συνειδητοποίησα  ότι  σκηνοθέτες, σεναριογράφοι  και  ηθοποιοί  έγιναν  διάσημοι  και    εκατομμυριούχοι  στην  καπιταλιστική  Αμερική  και  δεν  πήγαν  να  προσφέρουν  το  ταλέντο  τους  στην  Σοβιετική  Ένωση,  όπου  λογοκρινόταν  ακόμα  και  η  σκέψη.  Και  συμπλήρωσε :  Μάνο  και  εσύ  ξεκίνησες  από  κομμουνιστής. 

Βρίσκω  αυτή  την  φωτοτυπία  του  1978. Ο  διάσημος  σκηνοθέτης  μιλάει  για  την  ταινία  του  < Αμέρικα  Αμέρικα >> που  την  γύρισε  εν  γνώση  του  ότι  δεν  θα  ήταν  εμπορική,  αλλά  είχε  υποχρέωση  να  μη  φύγει  από  την  ζωή  αν  δεν  αναφερόταν  στο  έπος  των  Ελλήνων  της  Ανατόλια  που  μετανάστευσαν   μακριά  από  την  Τουρκία. 

Ο  πρωταγωνιστής  της  Στάθης  Γιαλελής  (  που  ζει  στις  ΗΠΑ )  μου  είχε  πει ότι  ο  Καζάν  του  έλεγε :  Σε  προόριζα  για  διάδοχο  του  Τζέημς  Ντιν  αλλά  δυστυχώς  υποδύθηκες  ένα  ταλαιπωρημένο  νεαρό  μετανάστη  και  όχι  κάποιον  ηρωικό  καουμπόι... 

ΣΤΗΝ  ΦΩΤΟ  ο  Στάθης  Γιαλελής  με  τον Δημήτρη  Λιμπερόπουλο  -  και  οι  δύο  Καλαματιανοί.      

Στην  αρχαιότητα  υπήρχαν  οι  περιφερόμενοι  ραψωδοί  με  μια  άρπα  ή  δυό  κρόταλα,  τώρα  οι  περί  την  μουσική - τραγούδι  που  φυτοζωούν  αντί  πινακίου  φακής... Και  λένε  και  ευχαριστώ, γιατί  δεν  υπάρχουν  πιά  και  πανηγύρια  να  τους  κολλάνε  στο  κούτελο  σαλιωμένα  κατοστάρικα... 

      

από  που  ερχόμαστε που  πάμε
κανένας  σοφός δεν  έμαθε  ποτέ
------------------------------------------ ( ποιος  τέλος  πάντων  έκανε  το  ΜΠΑΜ )
Οι  σοφοί  όλων  των  αιώνων  δεν  έχουν  αποφανθεί  οριστικά  και  αμετάκλητα   αν  υπάρχει  κάποιο  Θείο  χέρι  που  δημιούργησε  την  Γη  μας.  Μόνο  η  επιστήμη  αναφέρεται  στο  ξαφνικό  ΜΠΑΜ  που  με  το   τρομερό  ταρακούνημά  του  έγινε  το   αχανές  Σύμπαν. Και  κατ΄ επέκταση  ο  άνθρωπος  που  γέννησε  στην  φαντασία  του    τον  Αδάμ  και  την  Εύα... Και  οι   << θεόπνευστοι >>  που  δημιούργησαν  προφήτες,  θρησκείες,  δοξασίες  και   οι  διάδοχοί  τους  κάθονται  σε  θρόνους  με  χρυσοποίκιλτα  άμφια... Και  με  τον  φανατισμό  και  το  μίσος  τους  προξένησαν  αιματηρούς  πολέμους  στο  όνομα  του  Θεού  που  ο  καθένας  τον  ήθελε  με  τις  δικές  του  προδιαγραφές  και  επιδιώξεις - συμφέροντα. 

Τα  λέω  όλα  αυτά  μονορούφι  γιατί  κάποιοι  που  αμάρτησαν  σε  όλη  τους  τη  ζωή,  τώρα  στα  στερνά  το  έχουν  ρίξει  στη  θρησκεία  και  να  μετάνοιες  μπροστά  στις  εικόνες,  να  κεριά,  να  προσευχές  και  χειροφιλήματα  σε  ρασοφόρους.  Και  στέλνουν  σε  μένα  - που  με  βλέπουν  σε  φωτογραφίες  με  ζάπλουτους,  πανέμορφες  και  διασημότητες  -  ευχές,  εικόνες  και  φυλαχτά... Λες  κι΄ είμαι  ο  Βοσκόπουλος  ή  το  παιδί  του  λαού  ή  η  εθνική  σταρ,  που  χρόνια  έζησα  από  κοντά  την  λατρεία  του  κοινού  που  τους  είχε... 

Ένα  ανθρωπάκι  θνητό  είμαι  κι΄ εγώ  -  όπως  όλοι  μας -  και  μη  με  βάζετε  σε  πειρασμό  να  πιστέψω  πως  είμαι  κάτι  - παίρνω  μια  χούφτα  φάρμακα  την  ημέρα, αχ  η  μέση  μου,  μη  τρως  αυτό,  μη  πίνεις  εκείνο,  πιστέψτε  με  είμαι  ένα  ΤΙΠΟΤΑ. 

Μη  ξεχάσω... ούτε  τα  γιδοπρόβατα  και  τα  γελάδια   ξέρουν  ότι  σφάζοντάς  τα  οι  χασάπηδες  πάνε  στο  στομάχι  των  ανθρώπων... γαβ... γαβ... Γέρικο  σκυλί  είμαι  και  γαυγίζω  και  ξεσπάω...             

Ο  93χρονος  δημοσιογράφος  περιγράφει  τα  γεγονότα  του   αδιάκοπου  κυνηγητού  των  παπαράτσι  στον   εννιάχρονο  δεσμό  του   διασημότερου  ελληνικού  ζευγαριού   του  20ού  αιώνα.
Συνεχίζει  ως  τον   << γάμο  του  αιώνα >>  με  την  χήρα  του  δολοφονημένου  προέδρου  Τζον  Κένεντι,  την  Τζάκι Μπουβιέ. Και  φτάνει   στον  θάνατο  του  γιού  του  Αλέξανδρου  στο  αεροπλάνο  που  πιλοτάριζε  και  στο  δικό  του  φρικτό  τέλος... Μετά    προχωρεί  στους  γάμους  της  κόρης  του  Χριστίνας  και  τελειώνει  με  την  εγγονή  και  μοναδική  κληρονόμο  του  Αθηνά  Ρουσέλ.
  

   

----------------------------------------

Η  διάσημη  ντίβα  της  όπερας  έχει  εγκαταλείψει  την  συζυγική  στέγη  του  Μπατίστα  Μενεγκίνι, η  γυναίκα  του  μεγαλοεφοπλιστή  Τίνα  Λιβανού  έχει  κάνει  αίτηση  διαζυγίου και  το  θέμα  πρωτοσέλιδο  απασχολεί  τα  παγκόσμια   ΜΜΕ.

Ο  Έλληνας  ρεπόρτερ  έχει  ένα   νυχτερινό  διαπληκτισμό  με  τον  Ωνάση  και  ο  τελευταίος  δέχεται  να  τον  δεχθεί  την  επομένη  στη  θαλαμηγό  του. Του  δίνει  παγκόσμια  αποκλειστική  συνέντευξη  και  έκτοτε  δημοσιογράφος  και  εφοπλιστής  συνδέονται  με  φιλία.

 

 

Από  τη  φλεγόμενη  Σμύρνη  στην  Αθήνα  και  μετά  άφραγκος  στο  Μπουένος  Άιρες  και  με  τον  Κώστα  Γράτσο  στο  καμάκωμα  φαλαινών  στις  θάλασσες  του  Περού. Φτιάχνει  και  πουλάει   χειροποίητα  τσιγάρα. Το  πρώτο  του  πλοίο  στα  γερμανικά  ναυπηγεία. Το  πετρέλαιο  είναι  χρυσός. 

40  φωτογραφίες - 40  διάλογοι  με  τον  σοφό  ανατολίτη - σκέψεις  του,  ρητά  του, ευφυολογήματά  του  από  απόσταση  αναπνοής.      Ένα  βιβλίο  ντοκουμέντο  ( με  αποκλειστικές  φωτογραφίες  )  που  αναφέρεται  και  σε  πρόσωπα  του  πλούτου,  της  τέχνης,  της  ομορφιάς  που  συνάντησε  ο  συγγραφέας  του  -  ο  ρεπόρτερ  που  άνοιξε  όλες  τις  πόρτες  των  διασημοτήτων  του  20ού  αιώνα. 

Ένα  βιβλίο  ντοκουμέντο  ( με  αποκλειστικές  φωτογραφίες  )  που  αναφέρεται  και  σε  πρόσωπα  του  πλούτου,  της  τέχνης,  της  ομορφιάς  που  συνάντησε  ο  συγγραφέας  του  -  ο  ρεπόρτερ  που  άνοιξε  όλες  τις  πόρτες  των  διασημοτήτων  του  20ού  αιώνα. 

Bigday16

Στα  μέσα  Σεπτεμβρίου  1959  ήμουν   ανάμεσα  στους  δημοσιογράφους,  φωτογράφους  και  οπερατέρ  που  είχαν  συγκεντρωθεί  στη  παραλία  της   Γλυφάδας  και  ατένιζαν  την  αραγμένη  αρόδο   θαλαμηγό  << Χριστίνα >>  του  Αριστοτέλη  Ωνάση.

Η  διάσημη  ντίβα  της  όπερας  έχει  εγκαταλείψει  την  συζυγική  στέγη  του  Μπατίστα  Μενεγκίνι, η  γυναίκα  του  μεγαλοεφοπλιστή  Τίνα  Λιβανού  έχει  κάνει  αίτηση  διαζυγίου και  το  θέμα  πρωτοσέλιδο  απασχολεί  τα  παγκόσμια   ΜΜΕ.

Κυνηγούσα  πρωτοσέλιδα  θέματα  όπως  αυτό  εδώ  με  τα  δύο  διασημότερα  ελληνικά  ονόματα  του  20ού  αιώνα - που  ενδιέφεραν  τα  μεγάλα  ειδησεογραφικά  πρακτορεία  που  είχαν  στείλει  απεσταλμένους  τους  με  τηλεφακούς,  σκάφη.  ακόμη  και  ελικόπτερα.  Αστυνομία  και  Λιμενικό  όμως  τα  προστάτευαν  ώστε  να  μη  πλησιάσει  την  θαλαμηγό  δημοσιογράφος  ή  φωτογράφος.           

 

Σεπτέμβρης  του 1959,  στο βάθος η αγκυροβολημένη θαλαμηγός "Χριστίνα" με τους διάσημους εραστές και στην ακτή της Γλυφάδας, ρεπόρτερ και φωτογράφοι απο όλο τον κόσμο. Ανάμεσά τους κι΄εγώ. Ξεροσταλιάζουμε όλη μέρα, αλλά  όταν τη νύχτα οι άλλοι πάνε  για  ύπνο ή  στα  νυχτερινά  κέντρα,  εγώ μένω εκεί,  μπροστά  στου  Ψαρόπουλου  με  μια  κουρελού  και  δίπλα  μου  τον  φωτορεπόρτερ  Ιορδάνη  Καπασακάλη,  που  τον  συγκρατώ  να  μη  μου  φύγει...  

 Τρεις  συνεχόμενες  νύχτες... Έρχονται  και  φίλοι  να  μου  κάνουν  λίγη  παρέα,  όπως  ο  Άρης  Φετζιάν  και  η  νεαρή  ηθοποιός,  που  την  έφερε  ο  ταξιτζής ...Την  δεύτερη βραδιά  μαθαίνω από μέλος του πληρώματος ότι ο Ωνάσης με την Κάλλας με έχουν  επισημάνει με τα κυάλια και  πιστεύουν  ότι σύντομα θα τα παρατήσω.   Ξέροντας  ότι  μας  κυαλιάρουν   παίζουμε τους ξεροσταλιασμένους... 

 

   ONASIS5

Την Τρίτη νύχτα ακούμε με τον συνάδελφο Άρη Φετζιάν   βενζινάκατο και να μπροστά  μας ο κροίσος στα  κατάμαυρα, μ΄ ένα  ναύτη ! Πετάγομαι με  σταυρωμένα  χέρια  σαν ελατήριο, ο Ιορδάνης  αρχίζει τα φλας.

onasis200

 Ο Ωνάσης  με  τσιγάρο στο χέρι, με περιεργάζεται  από τη κορυφή  ως τα νύχια, και ξαφνικά  με  ρωτάει  αν είμαι  βρυκόλακας !      - Άνθρωπος θνητός είμαι, σαν κι΄ εσάς.- Και πότε κοιμάσαι ;  - Όταν τελειώνω τη  δουλειά μου. - Και πότε θα την τελειώσεις ; - Όταν μου δώσετε συνέντευξη ! - Όρσε γαμπρέ κουφέτα...Δε μου λες, εγώ ανακατεύομαι στην ιδιωτική ζωή σου; Εσύ γιατί ανακατεύεσαι  στη δική μου ; - Γιατί είμαι ρεπόρτερ κι΄είστε διάσημος...  - Έλα Χριστέ και Παναγιά, μη με πιάσουνε τα νεύρα μου... Τον προκαλώ : - Δυό λόγια μόνο πήτε μου και θα σας αφήσω ήσυχο... - Πάμε γιατί  θα με αναγκάσει να τον δείρω, λέει  στο ναύτη και η βενζινάκατος απομακρύνεται, ενώ ο κροίσος σταυροκοπιέται...  

Αυτή  είναι η πρώτη  γνωριμία μου με τον κροίσο που έχει στη  πλωτή  γκαρσονιέρα του τη διασημότερη ντίβα της όπερας. Ο  Ιορδάνης  θέλει  να  φύγουμε,  έχουμε  ήδη  τα  φιλμ,  αλλά  εγώ  θέλω  φωτογραφία  και  της  Κάλλας... Δημοσιογράφοι  και  φωτογράφοι   έχουν πάει γιά  γιά ύπνο και μόνο εμείς    άγρυπνοι μέσα στη  νύχτα... που προετοιμάζει την επόμενη ημέρα  του θριάμβου μου !

ETHNOS59

Ο Ωνάσης αποφασίζει να βγει με την  Κάλλας κι εγώ που καιροφυλακτώ με τον Ιορδάνη, τους τσακώνω πριν το ξημέρωμα στο παραλιακό κλαμπ της Γλυφάδας  Σίλβερ Χάουζ, να χορεύουν  μπλουζ  σφιχταγκαλιασμένοι  στο άδειο κέντρο. Πριν  προλάβει ν΄ αστράψει το φλας του Ιορδάνη, φυγαδεύουν την  Κάλλας   από τη  πίσω μάντρα του μαγαζιού κι ο Ωνάσης αρχίζει να ορύεται: << Τί  θέλεις ψυχοβγάλτη, ποιός είσαι   εσύ που παρακολουθείς  την  ιδιωτική ζωή μου, χάσου από  μπροστά  μου, αλλιώς...>>.  Ο ιδιοκτήτης  του  κέντρου  τον  συγκρατεί...

skeptikoi

ο Αλέξανδρος εκείνη την ημέρα γίνεται  21 χρονών...  προσπαθώ να ακούσω τι λένε  μέσα στη μουσική και στο θόρυβο, κάποιες συμβουλές ξεχωρίζει, του πατέρα στο γιό που έχει δεσμό με μιά 17 χρόνια μεγαλύτερή του... "Λες κι΄εγώ  στην ηλικία του Αλέξανδρου, δεν είχα δεσμό  με μιά γυναίκα που ήταν μεγαλύτερή μου...", θα μου πει αργότερα ο κροίσος, όταν ο γιός του  -  που δεν άντεχε το ξενύχτι  -  θα αποχωρήσει και θα μείνουμε οι δυό μας ως τα ξημερώματα...  

 ντοκουμέντο αναμνήσεων

neraida69(ρεπορτάζ σε απόσταση αναπνοής)

οι νεώτεροι που δεν με ξέρουν και δεν με έχουν διαβάσει, με θεωρούν παπαράτσι των πλουσίων ή κοσμικογράφο των σταρ... δεν είναι έτσι... υπήρξα καθαρόαιμος  ρεπόρτερ  και γνώρισα απο κοντά προσωπικότητες του 20 ού αιώνα, που κάποιες με συντάραξαν... όπως ο Ωνάσης, που προσπάθησε να με μυήσει στο ουίσκυ, αλλά δεν το γούσταρα... το΄ πινε γουλιά-γουλιά και του άρεσε η κουβεντούλα...  με είχε ρωτήσει ακόμη κι΄ αν διαβάζω βιβλία, αν πηγαίνω σινεμά... εγώ πάσχιζα να μάθω για τις μεγάλες σταρ που είχε γνωρίσει, τό΄φερνα γύρω-γύρω για τις διάσημες την εποχή του πολέμου που πηγαινοερχόταν Μανχάταν-Χόλιγουντ... χαμογελούσε: Δημητράκη, όταν σβήσει το φως, όλες ίδιες είναι...  με ανεχόταν και με συμπαθούσε ο Άρης και μου το΄χε πει: γιατί είσαι ξέγνοιαστος, ανέμελος και αυθόρμητος, αλλά δραστήριος κι΄επίμονος στο επάγγελμά σου... 

xipolitosόταν ο άνθρωπος φόρεσε παπούτσια έχασε την ελευθερία του... 

ο Ωνάσης μου έλεγε: "εντελώς ελεύθερος ένιωθα μόνο όταν παιδάκι ξυπόλητο πιλαλούσα στους μπαξέδες  του Καρατάσι... μόλις φορούσα  τα πέδιλά  μου   και πατούσα καλντερίμι στη Σμύρνη, ήξερα πως ήμουνα σκλάβος... κι΄όταν αργότερα περπάτησα με λουστρίνι  παπούτσι   στο Μπουένος Άιρες, κατάλαβα ότι η σκλαβιά μου ήταν οριστική... " Αυτά τα  λόγια  του Μεγάλου Σμυρνιού έφερναν στη μνήμη μου τον εαυτό μου παιδάκι, που πηλαλούσα ξυπόλητο στα χωράφια, αλλά όταν γύριζα στο χτήμα μας η μάνα μου φορούσε τα πέδιλα για να  μπω στο σπίτι... Πολλές φορές δυστροπούσα κι΄ο πατέρας μου έλεγε: Από τότε που ο άνθρωπος φόρεσε παπούτσια έχασε την ελευθερία του... Αυτό εννοούσε και ο Ωνάσης, που ειρωνευότανε  τη Τζάκυ που κόμπαζε για  τα εκατοντάδες παπούτσια της...     

περι φιλοσοφίας...

O Μεγάλος Σμυρνιός που δεν υπήρξε καλός μαθητής, αλλά διάβαζε επιλεκτικά βιβλία και μιλούσε εφτά γλώσσες,  φιλοσοφούσε κι΄όλας... έλεγε στον Χατζιδάκι, στον Καζάν, στον Γράτσο και σε μένα: "Oι αρχαίοι φιλοσοφούσαν γιατί δεν χρειαζόντουσαν παρά ένα στρώμα ή ανάκλιντρο, το απαραίτητο φαγητό, λίγο κρασάκι, ένα λυχνάρι και  την αγορά για ανταλλαγή σκέψεων και συζήτηση... οι νέοι πήγαιναν στα γυμναστήρια και οι αργόσχολοι έρριχναν και τους κύβους... όσο για θεάματα, το πολύ μιά-δυό φορές το χρόνο νά΄ βλεπαν μιά τραγωδία ή κωμωδία και κάθε τέσσερα   χρόνια είχαν τους ολυμπιακούς αγώνες..." 

O Καζάν συμπλήρωνε: οι μεγάλες αποστάσεις απο πόλη σε πόλη τους κρατούσαν σαν χελώνες στο καβούκι  τους...   οι σημερινοί πως να φιλοσοφούν και να παράγουν πνεύμα, όταν υπάρχουν κινηματογράφος, θέατρα, τηλεόραση, νυκτερινά κέντρα, αθλητικοί αγώνες, τζόγος, τρένα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα και σε λίγα χρόνια διαστημόπλοια... 

Σχολίαζε κι΄ ο Χατζιδάκις: βεβαίως ο κινηματογράφος και η τηλεόραση, ιδίως όμως  τα σύγχρονα μέσα μετακίνησης. μας κάνουν να αποκτούμε  εικόνες που παλαιότερα είχαμε  μόνο από αφηγήσεις και γραπτά... ενώ τώρα ταξιδεύομε  στα πέρατα της Γης και ερχόμαστε  σε επαφή με πολιτισμούς  που παλαιά μαθαίναμε μόνο από τα βιβλία... κι΄όμως το βιβλίο παραμένει ο μόνος δάσκαλος της φιλοσοφίας...

Και τότε, με ρώτησε ο Ωνάσης: εσύ κύριε ρεπόρτερ, που χώνεις τη μύτη σου παντού, δεν λες τίποτα;

Κοίταξα  τους τρεις γίγαντες και είπα αυτό που σκεφτόμουν όσο τους άκουγα: μήπως ο άνθρωπος ωρίμασε τόσο, ώστε έπεσε  σαν σάπιο φρούτο κάτω από το δέντρο της γνώσης; 

Το τί ακολούθησε δεν λέγεται... αρκεί να σας πω ότι ο  Μάνος με αποκάλεσε αμπελοφιλόσοφο, ο Ηλίας, τσούγκρισε το ποτήρι του με το δικό μου κι΄ο Αρίστος έβγαλε τον χρυσό στυλογράφο του -με τα αρχικά  aso- και μου τον χάρισε, λέγοντάς μου: ρε συ, μη τον πουλήσεις να παίξεις  στα άλογα... Αυτό είναι σίγουρο, ψιθύρισε  ο μαέστρος... 

 Πρέπει να  λαλήσω  αυτό το κύκνειο άσμα μου, σαν βραχνοκόκορας του κοτετσιού που πέρασα κάποιο καιρό με σταυραετούς σε βουνοκορυφές... Πρέπει να αρχειοθετήσω  φωτογραφίες και ντοκουμέντα που είναι τώρα διάσπαρτα σε ρεπορτάζ  και βιβλία μου,αλλά και σε συρτάρια,  γιατί ξέρω πως ο Μεγάλος Σμυρνιός -αν δεν το κάνω-  θα με περιμένει και θα με ψέξει : Δημητράκη αφ΄ότου έφυγα πολλά γράψανε για μένα, κυρίως για τις επιχειρήσεις μου, τις γυναίκες μου και τις προσωπικότητες που φιλοξενούσα στη θαλαμηγό μου, αλλά απο σένα, που σε τίμησα με τη κουβεντούλα μας στο πιοτό και στο γλέντι μου, περίμενα  άλλα... Αυτά τα άλλα, θα προσπαθήσω να αραδιάσω εδώ, όχι μόνο με λέξεις και φωτογραφίες αλλά και με σημειολογικά βίντεο που θα κάνουν συνειρμό όχι τόσο με τον   μεγαλοεπιχειρηματία και μεγαλοεφοπλιστή, όσο με τον  τον νεαρό χορευτή των patio και μετέπειτα θαμώνα των σκυλάδικων... Kαμιά φορά σκέφτομαι πού θα τον βρω όταν φύγω κι΄εγώ, μα πού αλλού παρά σ΄έναν οντά σταυροπόδι, ξυπόλητο,ν΄ακούει την Ρόζα Εσκενάζι να του τραγουδάει για τη Σμύρνη και το Κορδελιό... Κι΄είμαι σίγουρος πως θα φοράει τα γυαλιά του,για να κρύβει τη θλίψη των ματιών του, τη θλίψη του ξυπόλητου ανατολίτη πρίγκιπα για το κισμέτ, για το μηδένα προ του τέλους μακάριζε...  

Προσπαθώ να βρω σημειώσεις σε μπλοκάκια  που είχα στη τσέπη μου  εκείνη την εποχή, να θυμηθώ γεγονότα, πρόσωπα, κουβέντες. Τα γράφω εδώ μπερδεμένα, μπρος-πίσω, αλλά στο τέλος θα τα βάλω όλα σε μιά τάξη, σε κάποια σειρά...

no.3  Και  η  δική  μου  επιμονή, υπομονή  και  μοίρα,  διαλέγει  εμένα  να  με  καλέσει  ο  Κροίσος  στη  θαλαμηγό  του,  όταν  η  Κάλλας  έχει  πετάξει  ως  την  Ισπανία  για  ένα  διήμερο. 

         Με  υποδέχεται  στο  κεφαλόσκαλο   και  μου  ζητάει  συγνώμη  για  τον  χθεσινοβραδινό  καβγά  μας.  Και  μου  λέει : - Σε  παρακολουθώ  με  τα  κιάλια  και  δεν  το  κουνάς  ρούπι,  ενώ  όλοι  οι  άλλοι  πάνε  να  κοιμηθούνε... Βρυκόλακας  είσαι ? - Όχι  κύριε  Ωνάση,  απλά  αγαπάω  τη  δουλειά  μου. 
no.5         
Μιλούσαμε, μιλούσαμε...  και  σε  μιά  στιγμή  μου  λέει : 
- Σου  πα  να  σου  κάνω  δώρο  αυτοκίνητο,  αρνήθηκες  και  ζήτησες  να  μη  δώσω  σε  άλλον  συνέντευξη  ώσπου  να  μπει  η  δική  σου... Βλέπω,  όμως  ότι  θέλεις  και  κάτι  άλλο... -  Ναι  κύριε  Ωνάση...  να  βγάλετε  τα  γυαλιά  σας... -  Για  να  δεις  τα  μάτια  μου ? 
no.7          
- Και  τώρα  που  τα  βγαλα  και  με  κοιτάζεις  κατάματα,  τι  βλέπεις  ?
- Ότι  είναι  ανθρώπινα  κύριε  Ωνάση... - Ανθρώπινα,  το  λες  εσύ... Άλλοι  γράφουν  πως  ανήκουν  σε  θεριό  ή καρχαρία...
ΩΝΑΣΗΣ :  Από  σήμερα  είσαι  φίλος  μου... Και  μάθε  ότι  ποτέ  δεν  έχω  δώσει  σε άλλον  συνέντευξη. Και  πάρε  τα  κιάλια  να  δεις  τους  συναδέλφους  σου  στη  παραλία...  
  Κατεβαίνω  από  την  << Χριστίνα >> κι΄ ο     νεαρότερος  ναύτης  της  θαλαμηγού  Γιώργος  Ζαχαριάς  κοιτάζει  τον  φακό  του  Ιορδάνη  Καπασακάλη. Είναι  ο  ναύτης  που  του  είχε  αναθέσει  ο  Ωνάσης  να  κάνει  παρέα  με  τον  γιό  του  Αλέξανδρο  και  να  του  μιλάει  λαικά,  << όχι  ρε  με  το  σεις  και  με  το  σας >>...

προστέθηκε στις: Σάββατο 07.10.2017

 
 

:: αρχική :: προφίλ :: επικοινωνία :: εικόνες

© Δημήτρης Λιμπερόπουλος :: ...Webmaster