94ρισα
Σε πολλές φωτογραφίες μου είμαι σκεφτικός, ακόμα και σε πρόσφατο αυτοσκιτάρισμά μου... Από μικρό με ρωτούσε ο πατέρας μου, παιδάκι μου πάλι προβλήματα έχεις, τί σκέφτεσαι ? Καλέ μπαμπά αφού δεν μου απαντάς σε πολλά που σε ρωτάω, προσπαθώ να απαντήσω εγώ...
Από τριών χρονών ρωτούσα πράγματα μυστήρια... και βλάσφημα για την θρήσκα μητέρα μου. Καλέ μαμά, αφού όλοι είμαστε παιδιά του, γιατί τον λέμε Θεό κι΄ όχι μπαμπά... Συχώρεσέ με Κύριε και να σταυροκοπήματα, ο Σατανάς σε βάζει να κάνεις τέτοιες ερωτήσεις ?
- Όχι ο Σατανάς γυναίκα αλλά η λογική, έλεγε ο μπαμπάς...
Και στη πρώτη δημοτικού είχα ρωτήσει την δασκάλα, γιατί ένα προσφυγάκι που όλο κλαψούριζε ότι πεινάει, το πήγε ο πελαργός σε γονείς που δεν είχαν να το ταίσουν...
Και να που μετά τόσα χρόνια θα φύγω χωρίς να χω πάρει την απάντηση :
- Γιατί ενώ είμαστε το τελειότερο είδος της δημιουργίας, με σύνεση και σκέψη, δεν μπορούμε να προστατευτούμε από την αλληλοεξόντωση ?
Στη πρώτη καταδικιά μου ανάρτηση θέλω να δηλώσω ότι ο Μίμης ( όπως τον φωνάζανε τότε ) σέβεται τον Μήτσο ( όπως αποκαλεί ο ίδιος τον εαυτό του τώρα ) αλλά... θέλω να κάνω μιά διευκρίνιση :
Τόσα χρόνια ο εν λόγω - ως Δημήτρης εδώ και ως Τζίμ στην Αμερική - δεν ανέφερε ποτέ το παιδί που είχε μέσα του, δηλαδή εμένα... ΄Ισως γιατί μόστραρε δίπλα σε διασημότητες και τι ήμουν εγώ... ένα νιάνιαρο θαμπή ανάμνηση... Μόλις όμως γέρασε και βρέθηκε κατάμονος, με θυμήθηκε και με μεταχειρίστηκε για να σας συγκινήσει... Και συνεχώς να κομπάζει, ζει μέσα μου ένα παιδί - μάλιστα, για να δείξει πως αν και γέρασε εξακολουθεί να έχει καρδιά και ψυχή νεανική...
Και ορθά κοφτά σας ρωτάω, σε τι διαφέρει ο κύριος από τις κυρίες που στο φατσομπούκι βάζουν φωτογραφίες τους από την εποχή που ήσαν δεσποινίδες ?
Αυτά τα ολίγα από τον Μίμη που ξεκινάει με κόμπλεξ, γιατί που να βρεί φωτογαφίες δίπλα σε σταρ και όμορφες - απλά θα γαρνίρει τα γραψίματά του με σκιτσάκια που σκάρωνε από τριών χρονών...
βάζω ειδήσεις πολυκαιρινές ως νέες... αρχίζω και ξεχνάω γεγονότα και πρόσωπα... Αλλά βλέποντας παλιές μου φωτογραφίες... θυμάμαι το και το τι έλεγα... Τα έχω ξαναγράψει, αλλά με βοηθάνε να ξαναμπώ σε κανονικό ρυθμό αναρτήσεων... Είπαμε ... ζω με το παρελθόν...
----------------------------------------------
Φαίδων Παπαμιχαήλ : Γιατί με ρωτάς όλο για τη σχέση μου με την Ρίτα Χέηγουορθ ?
- Γιατί σ΄ αυτήν την ηλικία έχει πάρκινσον και θα δυσκολεύεται στο σεξ...
- Αντίθετα το τρέμουλο την διευκολύνει !
-----------------------------------------------
- Και γιατί η Παναγία γράφει ανορθόγραφα τα μηνύματα που σου στέλνει ?
Αθανασία << αγία >> του Αιγάλεω : Γιατί αγράμματη γυναίκα ήταν σαν και μένα...
- Δηλαδή εγώ είμαι εσύ ?
- Και το αντίθετο...
- Και οι τρεις είμαστε το ίδιο πρόσωπο... Αλλά κοιτάξτε στη μηχανή του χρόνου πως θα είμαστε αν φτάσουμε τα εκατό !
από την κορυφή του κόσμου
στον πάτο της παρακμής μας...
-------------------------------------------
Κι΄ας αφήσουμε τον Μίμη που έφτιαχνε σκιτσάκια στα τετράδιά του... και να προχωρήσουμε στον Δημήτρη - που στο Αμέρικα τον φώναζαν και Τζίμη... Κι΄ απίστευτο για το παιδί που πήγαινε στο σχολείο του Βουρλοπόταμου στο Παλιό Φάληρο... να χαριεντίζεται με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Σπύρο Άγκνιου - Αναγνωστόπουλο από την Μεσσηνία... και τον πρόεδρο του Παναμά Δημήτρη Λάκκας - Μπάκας από την Χίο... Και να τον αποκαλούν κι΄ οι δύο πατριώτη, ο ένας με σπασμένα ελληνικά κι΄ ο άλλος φαρσί...
Κι΄ αναρωτιέται τώρα ο μαστρο Μήτσος αν υπάρχει στο κόσμο ένας Άγκνιου, Μπάκκας, Σαβάλας, Γκεταρί, μιά Κάλλας... Και να πετάγονται υπουργοί και υπουργίνες μας, παντελώς ανύπαρκτα ονόματα παγκοσμίως, να καμώνονται το KATI ενώ είναι TIΠOTA...
Από τα σταφύλια που βγάζανε κρασί, στα τσάμπουρα για ξύδι...
Νέοι σε ηλικία θέλουν να μάθουν για τις συναντήσεις ηθοποιών και αναγνωστών του περιοδικού ΠΡΩΤΟ. Εμπνευστής τους εγώ, έκανα κληρώσεις θαυμαστών και θαυμαστριών καλλιτεχνών που γνωριζόντουσαν και γευμάτιζαν μαζί και έβλεπαν την παράσταση στη πρώτη σειρά... ή παρακολουθούσαν γυρίσματα ταινιών τους στο στούντιο.
Θυμάμαι ότι η Βουγιουκλάκη ήταν πρώτη στις προτιμήσεις και από τους άντρες ο Ξανθόπουλος. Μάλιστα, έκανα ρεπορτάζ, έρευνες, έπαιρνα συνεντεύξεις με διάσημους, πήγαινα στην επαρχία, αποστολές στο εξωτερικό... Και όμως, έκανα κι΄ αυτές τις συναντήσεις, διαγωνισμούς χορού και παρουσιάσεις μόδας... Μη ξεχάσω και τις Κυριακάτικες εκδρομές με τρία-τέσσερα πούλμαν καλλιτεχνών και θαυμαστών θαυμαστριών... και τις Δευτεριάτικες κρουαζιέρες στον Σαρωνικό με 200 - 300 καλεσμένους στο πλοίο << Μαριώ >>.
Αυτή ήταν η απασχόληση μου τότε και αναρωτιέμαι που μου έμενε καιρός για τα άλογα και τα ξενύχτια στα κέντρα.
ο εφημεριδάς Αλέκος Φιλιππόπουλος
και η εφημερίδα << Δημοσιογράφος >>
--------------------------------------------------------
Οι δημοσιογράφοι συχνά μιλάμε γιά τον Αλέκο Φιλιππόπουλο με θαυμασμό και δέος και τον αναφέρουμε ως τον μέγα εφημεριδά - εγώ τον λέω Μεγαλέξανδρο του επαγγέλματός μας. Μου ζητούν να γράψω τις εντυπώσεις μου αφού υπήρξε διευθυντής μου στην εφημερίδα << Απογευματινή >> του Μπότση και μετά στο << Έθνος >> του Μπόμπολα.
Εξ αρχής να πω ότι υπάρχουν δύο ειδών δημοσιογράφοι, οι επιτελικοί που δεν κάνουν ρεπορτάζ ούτε γράφουν. Και οι των χαρακωμάτων με την ξιφολόγχη που βγάζουν την είδηση και την γράφουν. Είναι και εκείνοι που δεν κουνιούνται από το γραφείο τους και ασχολούνται με σχόλια, άρθρα, χρονογραφήματα, ευθυμογραφήματα.
Ο Αλέκος Φιλιππόπουλος ( 1927 - 1991 ) από τα 14 του τρύπωσε στην << Ακρόπολη >> στα αθλητικά, μετά στο << Εμπρός >> κοντά στον διορθωτή κειμένων, όπου έμαθε ορθογραφία και ερχόταν σε καθημερινή επαφή με τον προιστάμενο επί της ύλης. Και επειδή δεν είχε κλίση στο ρεπορτάζ ούτε στο γράψιμο, μαθήτευσε κοντά στους σελιδοποιούς του τυπογραφείου και προχώρησε στους επιτελικούς... και έγινε ο Ιωάννης Μεταξάς της δημοσιογραφίας ( << ουδέν άλυτον πρόβλημα >> ) αξιοποιώντας τους πεζικάριους με την ξιφολόγχη, όπως εμένα...
Και από βοηθός διορθωτή έφτασε αρχισυντάκτης και διευθυντής σε << Μεσημβρινή >>, << Απογευματινή >>, << Ελευθεροτυπία >>. Και στο << Έθνος >> του Μπόμπολα το 1981 όπου καθιέρωσε το μικρό σχήμα ταμπλόιντ... Όπου κι΄ αν πήγε πρώτος σε κυκλοφορία.
Όταν τον απέλυσε ο Μπόμπολας βρήκα χρηματοδότη και βγάλαμε την εβδομαδιαία εφημερίδα << Δημοσιογράφος >> αλλά συνέβησαν άλλα τινά και ενώ πήγαινε καλά, έκλεισε... Απίστευτα πράγματα που γίνονται αλλά δεν γράφονται στο Ελαδιστάν που ζούμε...
Η συνάδελφος ειρήνη Αιβαλιώτου γράφει στο CAT is ART :
Ο Αλέκος Φιλιππόπουλος μετά το «Έθνος» προχώρησε στην έκδοση μιας κυριακάτικης έκδοσης με τον τίτλο «Δημοσιογράφος» έχοντας για δεξί του χέρι τον δημοσιογράφο - ρεπόρτερ Δημήτρη Λιμπερόπουλο ( με γιώτα, όχι με ύψιλον ). Ήταν το φύλλο (σε χρώμα σομόν) το οποίο άνοιξε το δρόμο σε ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του αναγνώστη. Για πρώτη φορά έβαλε περιοδικά που συνόδευαν τη βασική έκδοση. Περιοδικό για το αυτοκίνητο, ένα ποικίλης ύλης ( όπως… αργότερα το «Ε» ), ένα με κόμικς για τα παιδιά ( όπως… αργότερα το «9» ), ένα για τουρισμό και περιηγήσεις ( όπως… αργότερα το «γεώ» ). Ειδικές σελίδες (ένθετο) αποκλειστικά για την οικονομία που μέχρι τότε ήταν στο περιθώριο της βασικής ύλης των εφημερίδων. Για όλα αυτά ο Φιλιππόπουλος κατηγορήθηκε κυρίως από την «Ελευθεροτυπία» ( και μάλιστα ενυπόγραφα ) ότι προσπαθεί «με τέτοια τερτίπια να προσελκύσει αναγνώστες». Τελικά κάτω από την ασφυκτική πίεση των διαφημιστικών εταιρειών, που είχαν κλείσει τη στρόφιγγα, ο «Δημοσιογράφος» δεν συνέχισε την πορεία του. Έκλεισε και έδωσε την ευκαιρία σε αυτούς που κατηγορούσαν τον Φιλιππόπουλο αυτή τη φορά να τον αντιγράψουν 100%.
.................................................................
Αυτά γράφει η Ειρήνη Αιβαλιώτου, συνεργάτιδα του Φιλιππόπουλου, που δεν γνωρίζει ίσως ότι μεγαλοεκδότες και μεγαλοπολιτικοί απείλησαν τον χρηματοδότη της εφημερίδας να την κλείσει, αλλιώς θα τον αφανίσουν. Και ενώ ετοιμαζόμαστε να επεκταθούμε σε αγορά έκτασης ( το είχε αναλάβει ο Κώστας Χούντας που ζεί, αλλά δεν βγάζει λέξη σχετικά ) για ανέγερση γραφείων, τυπογραφείου, ημερήσια εφημερίδα, ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό σταθμό, κλείσαμε τον << Δημοσιογράφο >>. Αλλά ο Φιλιππόπουλος, λάτρης του χρήματος, πρόλαβε και έκανε κάποιες κινήσεις που του απέφεραν προσωπικό κέρδος, όπως την παραγγελία μεγάλης ποσότητας τυπογραφικού χαρτιού από την Φινλανδία και την εξασφάλιση διαφημίσεων για τα δύο προσωπικά περιοδικά του. Όσο για τον χρηματοδότη, που εγώ είχα βρει, στράφηκε σε άλλο πεδίο απασχόλησης.
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ εν ΔΗΜΩ είναι αυτός εδώ ο χώρος αναρτήσεων για εκατομμύρια άτομα
που ελάχιστα άλλα γνώριζαν την ύπαρξή τους... Κοπάδια που με την χρήση του F/B απόκτησαν το λεγόμενο προφίλ που τους έδωσε την ευκαιρία να ξεφύγουν από το ΤΙΠΟΤΑ και να νομίσουν ότι είναι ΚΑΤΙ... Και να μοστράρουν τους εαυτούς τους, τους δικούς τους, αυτούς που συναναστρέφονται, τα γατιά και τα σκυλιά τους και φωτογραφίες από την καθημερινότητά τους και τοπία από τα κινητά τους... ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ της ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ
Δεν ξέρω αν τελικά πρέπει να φανερώσω συζητήσεις που είχα με προσωπικότητες και τις ηχογραφούσα κυρίως μέσω του στυλού - μικροφώνου μου... Αλλά κάποιες είναι συγκλονιστικά αποκαλυπτικές, όπως με τον Ωνάση που αναφερόταν στην πολιτική, στον πλούτο, σε πρόσωπα και γεγονότα της επικαιρότητας αλλά και του παρελθόντος...
Κι΄ αν με βλέπετε σε κάποιες φωτογραφίες όρθιο πίσω από τους καθιστούς Ωνάση και Χατζιδάκι - δίπλα ο Κώστας Γράτσος - είναι για να ηχογραφώ ευκρινέστερα τη συζήτησή τους...
Και μη με κατηγορήσετε γι΄ αυτό, ήθελα να διασώσω τη συζήτηση από τους δύο σοφότερους που συνάντησα στη καριέρα μου.
ΑΠΟΛΟΓΙΑ Δημήτρη Λιμπερόπουλουανήμερα της ονομαστικής του εορτής
Γιορτάζω σήμερα την ονομαστική μου γιορτή, γιατί μπορεί την πρώτη περίοδο της ζωής μου να με φώναζαν Μίμη, στο χωριό που γεννήθηκα Μήτρο ( όπως τον παππού μου ) στην Αμερική Τζίμη και στα στερνά μου κάποιοι με λένε μπάρμπα Μήτσο...Αλλά με το Δημήτριος με βάφτισαν ο παπάς και η νουνά μου κι΄ εγώ έσκουζα καθώς με βουτούσαν στη κολυμπήθρα, ίσως γιατί εμένα δεν με ρώτησαν...
Κι΄ εδώ που τα λέμε ερχόμαστε στη ζωή σαν την μπίλια της ρουλέτας που δεν ξέρεις που θα πέσεις... στο άσπρο, στο μαύρο, σε ποιά εθνικότητα, ποιά θρησκεία, σε πλούσια οικογένεια, μικροαστική ή σε μιά παράγκα, μπορεί και σε παλάτι ή γύφτικο τσαντίρι...
Κι΄ αντε, ότι τυχαίνει στη μοίρα σου, Χριστιανός, Μουσουλμάνος, Οβριός, Ινδουιστής και... και... μπορεί και άθεος..
Θα θελα να πω κι΄ αλλα, μη σας κουράσω, θα κάνω το κυριότερο ερώτημα : Ο ΘΕΟΣ ΕΠΛΑΣΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ή Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ?
Κάποιοι θα με λοιδορήσουν, άλλοι θα με χειροκροτήσουν και οι λογικοί θα πουν ότι ο Θεός είναι απαραίτητος στον άνθρωπο σαν το χαλινάρι στο άλογο, όπως είπε ο Μπαλζάκ...
==================================
Καθισμένοι το 1970 στο γκαζόν του γηπέδου του Παναθηναικού με τον Φέρεντς Πούσκας, είχαμε ανοίξει συζήτηση.
ΡΕΠΟΡΤΕΡ : Πως νιώθεις τώρα που ως προπονητής οδηγείς μιά ομάδα στον τελικό του Γουέμπλει με τον Άγιαξ ?
ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ : Όπως το 1954 που οδήγησα ως αρχηγός την εθνική Ουγγαρίας στον τελικό κατά της Γερμανίας.
Ρ, : Και ενώ νικούσε η ομάδα σου 2 - 0 τον έχασε τελικά 2 - 3... Τώρα τι προβλέπεις ?
Π. : Τότε είμαστε φαβορί, τώρα αουτσάιντερ.
Ρ. : Ήσουν ο ιπτάμενος συνταγματάρχης μιάς εθνικής ομάδας του Ανατολικού μπλοκ. Οι συμπαίκτες σου σε είχαν Θεό.
Π : Ναι οι περισσότεροι πιστεύαμε στον Θεό σε ένα κράτος υπόδουλο στον άθεο κομμουνισμό.
Ρ. : Υπήρξες κορυφαίος στην Ουγγαρία και μετά στην Ρεάλ Μαδρίτης. Τώρα πως νιώθεις ως προπονητής ?
Π. : Το ίδιο όπως και ποδοσφαιριστής που έβαζα γκολ, με την διαφορά ότι τώρα καθοδηγώ άλλους για να σκοράρουν...
Ρ. : Τότε ήσουν το άλογο, τώρα ο αναβάτης...
Π. : Καλά που το θυμήθηκες... Έχεις κανένα σίγουρο στις αυριανές κουρσες ?
Ρ. : Εγώ περιμένω από σένα να μου πεις...
Ο Φέρεντς έπαιζε που και που στον ιππόδρομο, γιατί ήταν φίλος με τον πρώην διεθνή αναβάτη και μετά προπονητή Τάκη Παπαδόπουλο που είχε γυναίκα Ουγγαρέζα.
Αυτά λοιπόν ίσως λέγαμε με τον αξέχαστο φίλο... Μα δεν θυμάμαι ακριβώς γιατί έχουν περάσει 48 χρόνια !
Σαν σήμερα ( 7 / 11 / 1913 ) γεννήθηκε ο Αλμπέρ Καμύ, Γάλλος φιλόσοφος και λογοτέχνης, που όταν τον ρώτησαν αν οι συγγραφείς είναι απαραίτητοι στο κόσμο, απάντησε : Ναί, γιατί έχουν σκοπό να εμποδίσουν τον πολιτισμό να καταστρέψει τον εαυτό τους.
προστέθηκε στις: Παρασκευή 26.10.2018
