20.000 π. Χ.
20.006 π.Χ.- 2006 μ.Χ.
πως πέρασε ο καιρός... και μυαλό δεν βάλαμε
Οι πρωτόγονοι άνθρωποι δεν είχαν "άγιες ημέρες", όλες είχαν την ίδια ανατολή και δύση,δεν ήξεραν για μήνες και χρόνους, παρά μόνο για τις εποχές της ζέστης, του κρύου και των παγετώνων. Οι προ-προ-προγονοί μας κοιμόντουσαν στις σπηλιές και έκαναν τη τσάρκα τους ολόγυμνοι, με μοναδική έγνοια τους το φαγητό και το 
σεξ. Δεν είχαν ιδέα από γιορτές και το πανηγύριζαν μόνο αν καμάκωναν κανα ελάφι ή κανα μανούλι... Πολύ αργότερα άρχισαν να κρύβουν τη γύμνια τους (να και το πρώτο αντρικό συνολάκι στη φωτο).
Εμείς έχουμε κάποιες ξεχωριστές ημέρες, που τις γιορτάζουμε, ιδιαίτερα τις θρησκευτικές. Ένας χρόνος φεύγει, ο άλλος έρχεται και ο άνθρωπος εξακολουθεί να οδοιπορεί σε έναν αέναο αγώνα επιβίωσης ως καλυτέρευσης της ζωής του. Και κάποιες στιγμές, προσπαθεί να ξεκαθαρίσει τη θολούρα σκέψης του -ανάλογα με τις συνθήκες περιβάλλοντος και παιδείας του- αν δηλαδή υπάρχει μιά δημιουργός υπερδύναμη των πάντων με νοημοσύνη και συναίσθημα, την οποία μπορεί να δοξολογεί. να προσεύχεται σ΄αυτή και να ζητάει έλεος για τις 
αμαρτίες του... Αλλά αν είναι αμαρτωλός, τότε πρέπει να έχει άφεση αμαρτιών από την υπεύθυνη γενεσιουργό δύναμη που τον δημιούργησε...
Μπαίνοντας στο 2006, εμείς οι Έλληνες δεν πρέπει να είμαστε και τόσο δυσαρεστημένοι με τα δεινά που μας βρήκανε το χρόνο που έφυγε, γιατί ούτε τσουνάμι μας έπνιξε, ούτε ξενόφερτοι στρατοί κατέχουν το τόπο μας, ούτε λαμπαδιάζουμε και ακροτηριαζόμαστε από μπόμπες, ούτε τα παιδιά μας πεθαίνουν από δίψα, ασιτία και αρρώστειες... Τα «δεινά» μας είναι ασήμαντα μπροστά σ΄αυτά άλλων περιοχών κι΄ αν δεν ζούσαμε με τον φόβο κάποιου δυνατού σεισμού, τότε θα μπορούσαμε να πούμε πως τη σκαπουλάραμε και εφέτος...
Οι οικονομικοί πρόσφυγες, το Αιγαίο, το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, η ονομασία Μακεδονία, δεν θα είναι απολύτως τίποτα για τα δισέγγονά μας, που ίσως θα αντιμετωπίσουν σε παγκόσμια κλίμακα φοβερά φυσικά γεγονότα, αλλά και αναρχίας... Τυχεροί εμείς, που δεν θα ζήσουμε την παγκοσμιοποίηση του τρόμου. Ακόμη και της καταστροφής της χλωρίδας, της πανίδας, ακόμη και του τέλους του ευλογημένου μας πλανήτη, που οι ίδιοι τον καταντήσαμε καταραμένο...
Ο Ωνάσης συχνά ανέφερε δύο ονόματα που από κραταιά είδαν την γη να φεύγει κάτω από τα πόδια τους.
Ο Σούτερ ήταν ο μεγαλύτερος γαιοκτήμονας της Καλιφόρνια και ξαφνικά οι ντεσπεράντος εισέβαλαν, σκόρπισαν και έσφαξαν τα κοπάδια του, έκαψαν το αρχοντικό του, σκότωσαν το μοναχοπαίδι του, διέλυσαν το βιός του. Τρελαμένος, επί χρόνια γύριζε στις δημόσιες υπηρεσίες να βρει το δίκιο του...
Ο Μεντερές, παντοδύναμος ηγέτης της Τουρκίας, ξηλώθηκε σε μια νύχτα από πραξικόπημα στρατιωτικών, οδηγήθηκε σε δίκη και τον κρέμασαν.
Ο Αντνάν Μεντερές, υπήρξε ένας πρόδρομος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, του οποίου τα βήματα μιμείται ο δεύτερος σε βαθμό ανατριχιαστικό: Λογοκρισία, κλείσιμο εφημερίδων, επιβολή νομοθεσίας για περιΰβριση δημοσίων προσώπων, αυταρχικότητα κατά των πολιτικών αντιπάλων, κ.λπ.
Η απόπειρα του Μεντερές- βαρύνεται με το έγκλημα των «Σεπτεμβριανών» το 1955 κατά των Ελλήνων της Πόλης-να εμποδίσει τον Ινονού να διεξαγάγει προεκλογική εκστρατεία, σε συνδυασμό με την χρησιμοποίηση της αστυνομίας σε ρόλο παρακρατικών πραιτωριανών και η απόπειρα να επιβάλει στρατιωτικό νόμο, έβγαλαν στον δρόμο 1.500 μαθητές της Σχολής Ευελπίδων κι έδωσαν το πρόσχημα σε ομάδα κατώτερων αξιωματικών για να τον ανατρέψουν.
Στις 27 Μαΐου 1960, ο αρχηγός του Στρατού Ξηράς, στρατηγός Τζελάλ Γκιουρσέλ, αποφαινόμενος ότι «η Τουρκία οδηγείται στο χάος και κινδυνεύει η εθνική παρακαταθήκη του Κεμάλ Ατατούρκ» ανέτρεψε τον Μεντερές, συνέλαβε 403 από τους 406 βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος, όλους τους βουλευτές και καθαίρεσε τον Πρόεδρο Τζελάλ Μπαγιάρ, τον πρώτο μη στρατιωτικό Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Τη διακυβέρνηση ανέλαβε 37μελής χούντα, η οποία αμέσως συγκρότησε επιτροπή κατάρτισης νέου Συντάγματος, με πρόεδρο τον πρύτανη του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινουπόλεως Σιντίκ Σαμί Ονάρ. Οι εργασίες της επιτροπής κατέληξαν, μετά ένα χρόνο, στο δημοκρατικότερο Σύνταγμα που είχε ποτέ η Τουρκία, κατοχυρώνοντας την ελευθερία της συνδικαλιστικής δράσης, του Τύπου και των πολιτικών δραστηριοτήτων.
Την επομένη του πραξικοπήματος, ο στρατηγός Γκιουρσέλ ανέλαβε την ηγεσία του στρατιωτικού καθεστώτος ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρωθυπουργός, υπουργός Άμυνας και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων.
Στις 14 Οκτωβρίου άρχισε στη Νήσο των Σκύλων στη Θάλασσα του Μαρμαρά η δίκη του Μεντερές, του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας Μπαγιάρ, και σχεδόν εξακοσίων άλλων βουλευτών, υπουργών, στελεχών και οπαδών του Δημοκρατικού κόμματος.
Η δίκη αυτή διήρκησε έναν περίπου χρόνο και κατέληξε στον απαγχονισμό του Μεντερές, την Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 1961.
Την προηγουμένη είχαν σταθεί στο ικρίωμα ο υπουργός Εξωτερικών Φατίν Ζορλού και ο υπουργός Οικονομικών Χασάν Πολατκάν, ενώ η θανατική ποινή του Προέδρου Τζελάλ Μπαγιάρ κι άλλων αξιωματούχων μετατράπηκε σε ισόβια.
Το πραξικόπημα του 1960 ήταν το πρώτο και το τελευταίο-μέχρι προχθές- που έγινε στην Τουρκία εκτός ιεραρχίας του στρατεύματος, καθώς αυτά του 1971 και 1980 έγιναν από το Γενικό Επιτελείο.
Απόρροια του πραξικοπήματος ήταν η θεσμοθέτηση της ευθείας ανάμειξης των Ενόπλων Δυνάμεων στην πολιτική ζωή της Τουρκίας, καθώς το νέο Σύνταγμα, με το άρθρο 3, επέβαλε την δημιουργία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, με καθοριστικό ρόλο των στρατιωτικών μελών του. Παράλληλα, η ανάμειξη του Στρατού επεκτάθηκε και στην Οικονομία, με την ίδρυση του Μετοχικού Ταμείου Ενόπλων Δυνάμεων (ΟΥΑΚ), που ελέγχει σήμερα, άμεσα ή έμμεσα, πάνω από 500-600 Ιδρύματα στην Τουρκία.
Στο εσωτερικό των Ενόπλων Δυνάμεων έγινε «σφαγή» με την αποστρατεία χιλιάδων αξιωματικών, μεταξύ τους και 235 στρατηγοί και ναύαρχοι, ενώ για πρώτη φορά εκτελέσθηκαν δύο στρατηγοί, οι Ταλάτ Αϊντεμίρ και Φετχή Γκιουρκάν, που σχεδίαζαν στασιαστικές κινήσεις το 1962 και το 1964.
Για λόγους ιστορικής ακρίβειας θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πραξικόπημα της 27ης Μαΐου 1960, το οποίο συνάντησε ευρεία λαϊκή υποστήριξη, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στον εκδημοκρατισμό και τον εκσυγχρονισμό του τουρκικού πολιτικού συστήματος.
Πέντε χρόνια μετά, όταν η χούντα επέτρεψε εκλογές ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, με το νεοσύστατο Κόμμα της Δικαιοσύνης πλειοψήφησε και σχημάτισε κυβέρνηση με τη ρητή εντολή «να διατηρηθεί η τάξη (...) πάση θυσία».
Στην τελευταία προεκλογική ομιλία του, μόλις τελείωσε, κάποιος του έδωσε ένα κομμάτι χαρτί, που έγραφε: «Κρεμάσαμε τον Μεντερές, θα κρεμάσουμε κι εσένα»…
Δεν χρειάσθηκαν τόσο… δραστικά μέτρα. Με την οικονομία να καταβαραθρώνεται, τις καθημερινές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες φοιτητών, επαγγελματιών, εργατών, ακόμη και νοικοκυρών, για τις αυξήσεις έως και 80%, ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου στρατηγός Μαχμούντ Ταγκμάτς τον προειδοποίησε στα τέλη του 1970, ότι ο Στρατός «δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να καταστρέψει την εθνική ενότητα και την παρακαταθήκη του Ατατούρκ».
Πηγή: http://politis.com.cy/article/to-praxikopima-tis-27is-maou-kata-tou-menteres
προστέθηκε στις: Δευτέρα 11.09.2017
